Monday, October 4, 2010
Friday, October 1, 2010
ကထိန္ေက်းဇူးဟူသည္မွာ
ကထိန္မခင္းထိုက္ေသာ ရဟန္း
(၁) ကထိန္သကၤန္း ျဖစ္ေပၚရာေက်ာင္းတိုက္၌ ဝါမဆိုဝါမကပ္ေသာ ရဟန္း၊
(၂) ပုရိမဝါဆို ဝါ ကပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ဝါက်ိဳးဝါပ်က္ေသာ ရဟန္း၊
(၃) သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ မဟာပဝါရဏာေန႔၌ ပဝါရဏာမျပဳေသာ ရဟန္း၊
(၄) ပစိ ၦမဝါဆိုေသာရဟန္း၊
(၅) လံုးဝ ဝါမဆို ဝါမကပ္ေသာ ရဟန္း၊
(၆) ပုဗၺကရဏစေသာ ကထိန္ခင္းထိုက္ေသာ အဂၤါရွစ္ပါးႏွင့္ မျပည့္စံုေသာ ရဟန္း၊
(၇) ကထိန္ခင္းျခင္းငွါ မစြမ္းနိုင္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ကထိန္မခင္းထိက္ေသာရဟန္းတို႔
ေပတည္း။
ဆိႏၷဝႆာ ဝါပစိ ၦမိကာယ ဥပဂတာ ဝါ န လဘႏိ ၱ၊
အညသၼိ ံ ဝိဟာေရ ဝုတၳဝႆာပိ န လဘႏီ ၱတိ မဟာပစၥရိယံ ဝုတၱံ။
[မဟာဝါ အ႒ကထာ/၃၈၈]
အ႒ဟေဂၤဟိ သမႏၷာဂေတာ ပုဂၢေလာ အဘေဗၺာ ကထိနံ အတၳရိတံု။
[ပရိဝါ ပါဠိေတာ္]
....................................................................................................................
ကထိန္ခင္းထိုက္ေသာရဟန္း
(၁) ပုရိမဝါကြ်တ္ျပီး ပဌမမဟာပဝါရဏာေန႔၌ ႔ဝါရဏာျပဳေသာရဟန္း၊
(၂) ပုရိမဝါ မက်ိဳး၊ ဝါမပ်က္ေသာရဟန္း၊
(၃) ပုဗၺကရဏစသည္ကို သိျခင္းစေသာ အဂၤါရွစ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္း၊
(၄) သံဃာက ဝိနည္းကံႏွင့္အညီ ဉ တ္ကမၼဝါစာဖတ္၍ေပးေသာ ကထိန္ခင္းရန္
သကၤန္းကို ခံယူရရွိသာရဟန္း၊
(၅) ကထိန္ခင္းရန္ စြမ္းႏိုင္ေသာ ရဟန္း။
ဤသို႔ေသာ ရဟန္းမ်ိဳးတို႔သည္ ကထိန္ခင္းထိုက္ေသာ ရဟန္းတို႔ေပတည္း။
ဝုတၳဝႆဝေသန ပုရိမိကာယ ဝႆံ ဥပဂႏာ႖ ပဌမ ပဝါရဏာရ ပဝါရိတာ လဘႏိ ၱ
[မဟာဝါ အ႒ကထာ]
၁။ ပုဗၺကရဏံ ဇာနာတိ။
၂။ ပစၥဳဒၶါရံ ဇာနာတိ။
၃။ အဓိ႒ာနံ ဇာနာတိ။
၄။ အတၳာရံ ဇာနာတိ။
၅။ မာတိကံ ဇာနာတိ၊
၆။ ပလိေဗာဓံ ဇာနာတိ။
၇။ ဥဒၶါရံ ဇာနာတိ။
၈။ အာနိသံသာ ဇာနာတိ။
ဣေမဟိ အ႒ဟေဂၤဟိ သမႏၷာဂေတာ ပုဂၢေလာ ဘေဗၺာ ကထိနံ အတၳရိတံု။
[ပရိဝါ ပါဠိေတာ္]
လကၤာ* ပုရိမဝါ ေကာင္းစြကြ်တ္ထ၊ ပဌမ ပဝါရဏာျပဳျပီးခါ၊
သံဃာထံမွ သကၤန္းရ ခင္းရကထိန္သာ
ပုဗၺကရဏံ၊ ပစၥဳ ဒၶံစ၊ အင္ရွစ္ဝႏွင့္ ျပည့္ထသူသာ၊ ကထိနာ
ခင္းရာထိုက္ေလမွတ္။[သံခိပ္]
ကထိန္အာနိသင္ရမွႈ
ကထိန္ခင္းမွႈေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္တို႔အား ရအပ္ေသာ အာနိသင္အက်ိဳးတရားတို႔ သည္ (၅)ပါးျဖစ္ကုန္၏ ။ ခင္းျပီးကထိန္မႏွႈတ္မျခင္း ကာလတိုင္ေအာင္ လည္းေကာင္း၊ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္ (၁) ရက္ေန႔မွတေပါင္းလျပည့္အထိ (၅) လတိုင္တိုင္ ထိုကထိန္ အာနိသင္အက်ိဳးတရား ငါးပါးတို႔ကို ကထိန္ခင္းသည့္ ရဟန္း၊ ကထိန္အႏုေမာဒနာျပဳသည့္ ရဟန္းမ်ားရွိၾကေလကုန္၏။
.....................................................................................................................
ကထိန္အာနိသင္အက်ိဳး(၅)ပါး
(၁) အနာမႏ ၱစာရ-ထင္ရွားရွိေသာရဟန္းကို မပန္ၾကားဘဲ ရပ္ရြာအတြင္းသို႔ သြားႏိုင္ျခင္း
အက်ိဳး။
(၂)အသမာဒါနစာရ-အဓိ႒ာန္တင္ထားေသာ ႏွစ္ထပ္သကၤန္းၾကီးႏွင့္ ညဥ့္ကင္းေနႏိုင္ျခင္း
အက်ိဳး။
(၃) ဂဏေဘာဇန- [မအပ္မရာပင့္ဖိတ္သည့္] ဂဏေဘာဇဥ္ကို ဘုန္းေပးေသာ္လည္း
အာပတ္မသင့္ျခင္း အကိ်ဳး။
(၄) ယာဝဒတၳစီဝရ- အဓိ႒ာန္ဝိကပၸနာမျပဳဘဲ သက္န္းကို အလိုရွိသေလာက္
ထားနိုင္ျခင္း။
(၅) ေယာစတတၳစီဝရုပၸါဒ- ကထိန္ခင္းရာေက်ာင္း၌ ျဖစ္ေပၚေသာ သံဃိက သကၤန္းကို
ရပိုင္ခြင့္ရ်ိေသာအက်ိဳး။
အတၳတကထိနာနံ ေဝါ ဘိကၡေဝ ပဥၥာနိသံသာ ကပၸိႆႏိ ၱ အနာမႏ ၱစာေရာ၊ အသမာဒါနစာေရာ ၊ ဂဏေဘာဇနံ ၊ ယာဝဒတၳ ၊ စီဝရံ ၊ ေယာစ တတၳ စီဝရုပၸါ ေဒါ ၊ ေသာ ေနသံ ဘဝိႆတီတိ။ [မသာဝါ ပါဠိေတာ္]
.....................................................................................................................
ကထိန္အလွဴရွင္တို႔ ရအပ္ေသာ အက်ိဳးမ်ား
လကၤာ**ကထိန္ဒါန လွဴၾကသူမွာ က်ိဳးငါးျဖာကား သြားေလရာဝယ္ အႏ ၱရာယ္ကင္း ၊ ပစၥည္းရင္းမွာ မီးျပင္းမဖ်က္၊ ဆိပ္မတက္ဘဲ ၊ ေမ့လ်က္ဥစၥာ ၊ မဆံုးပါရ ၊ ျပိဳင္ရွာၾကေသာ္၊ ကိုယ္ကဦးစြာ အရသာသည္ ငါးျဖာ ကထိန္လွဴက်ိဳးတည္း။ [ေအာင္ေတာ္မူမွတ္စု]
(၁) ပထမအက်ိဳး
(က) ကထိန္ဒါနျပဳၾကသူမွာ ၊ လိုရာခရီးသြားသည့္အခါ
ပိတ္ပင္စီးတား ၊ ေဘးမ်ားကင္းကြာ၊
အႏ ၱရာယ္ကင္း ၊ သြားရင္းလြန္ခ်မ္းသာ
ပထမ ရအပ္အက်ိဳးပါ။
(၂)ဒုတိယ အက်ိဳး
(ခ) ကထိန္ဒါန ျပဳၾကသူမွာ ရပ္ေဝးနယ္ျခား၊
သိမ္းထားဥစၥာ ေဘးမခ ေအးျမလြန္ခ်မ္းသာ၊
ဒုတိယ - ရအပ္အက်ိဳးပါ၊။
(၃) တတိယအက်ိဳး
(ဂ) ကထိန္ဒါန ျပဳၾကသူမွာ
ေကာင္းမြန္ဟာရ ၊ စားရေပတာ
အစာစား ဆိပ္ကား ၊ မသင့္တာ။
တတိယ ရအပ္အက်ိဳးပါ။
(၄) စတုတၳ အက်ိဳး
(ဃ) ကထိန္ဒါန ျပဳၾကသူမွာ
ေရာက္ရာဘဝ ၊ ၾကြယ္ဝခ်မ္းသာ၊
စည္းစိမ္မ်ား ေပါမ်ားလြန္သာယာ
စတုတၳ ရအပ္အက်ိဳးပါ။
(၅) ပဥၥမ အက်ိဳး
(င) ကထိန္ဒါန ျပဳၾကသူမွာ
ျဖစ္ေပၚလာျငား ၊ စီးပြားဥစၥာ၊
လက္ဝယ္ပိုင္ထ ၊ ခိုင္လွသည္သာ။
ဆံုးဘဝ ေရာက္ရ နိဗၺဳတာ။ ပဥၥမ ရအပ္ အက်ိဳးပါ။
Tuesday, September 28, 2010
ဗုဒၶသာသနာကုိ ဘယ္သူေတြ ဖ်က္စီးႏုိင္သလဲ
က်ေတာ္တုိ႕ ဗုဒၶဘာသာကုိ အၿခားဘာသာၿခားေတြအေနနဲ႕ ဖ်က္စီးလို႕မရပါဘူး။
က်ေတာ္တုိ႕ဗုဒၶဘာသာကို က်ေတာ္တုိ႕ထဲက စုံးၿပဴးဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကပဲဖ်က္စီးလုိ႕ရပါတယ္။
တစ္ၿခားဘာသာၿခားေတြကအေနနဲ႕ကေတာ့ ဖ်က္ခ်င္ရင္ေတာင္ ရုပ္ပိုင္းဆုိင္ရာၿဖစ္တဲ႕ ေစတီပုထုိးေတြ ေက်ာင္းကန္ေတြ ကုိပဲဖ်က္လို႕ရခ်င္ရမယ္။
က်ေတာ္တုိ႕ ရဲ႕ ရင္ထဲမွာ ကိန္းေအာင္းေနတဲ႕ ရတနာသုံးပါကိုၾကည္ညိုတဲ႕စိတ္ကုိေတာ့ သရဏဂုံပ်က္ေလာက္ေအာင္ေတာ့ သူတုိ႕ေတြမဖ်က္စီးနုိင္ၾကပါဘူး။
က်ေတာ္တုိ႕ကိုသတ္လုိ႕က်ေတာ္တုိ႕ရဲ႕အသက္ေတြေသရင္ေသသြားပါေစ။ က်ေတာ့္တုိ႕ရဲ႕ရတနာသုံးပါး အေပၚမွာယံုၾကည္ၿမတ္နုိးတဲ႕စိတ္ကေတာ့ေသသြားမွာမဟုတ္ပါဘူး။
ေစတီပုထုိးေက်ာင္းကန္ဆုိတာလည္း ဘာသာၿခားေတြ မဖ်က္ဆီးလည္းတစ္ေန႕ေတာ့သခၤါရသေဘာတရားအရပ်က္စီးမွာမလြဲမေသြပါ။
ဒီေတာ့သိေစခ်င္တာကေတာ့ဗ်ာ။
က်ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ နွလုံးသားမွာတည္ေနတဲ႕သရဏဂုံကိုေတာ့ က်ေတာ္တုိ႕ထဲကဗုဒၶဘသာအမည္ခံေတြကသာဖ်က္စီးနုိင္တာပါ။
ဥပမာတစ္ခုေၿပာရရင္ေတာ့ဗ်ာ။
ဇမၶဴရာဇ္ေရႊစင္ကို ေက်ာက္သံပတၱၿမားက ဖ်က္ဆီးလုိ႕မရနုိင္သလို အဲဒီေက်ာက္သံပတၱၿမားကိုလည္း ဇမၶဴရာစ္ေရႊစင္ကဖ်က္စီးလုိ႕မရနုိင္ပါဘူး။
ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ အမ်ိဳးမတူတဲ႕အတြက္ေၾကာင့္ပါ။
ဇမၶဴရာစ္ေရႊစင္အစစ္ကုိေတာ့ အဲဒီေရႊနဲ႕တူတဲ႕ ဇမၶဴရာစ္ေရႊအတုကပဲဖ်က္လို႕ရသလုိ ။ ေက်ာက္သံပတၱၿမားအစစ္ကုိ လည္း ေက်ာက္သံပတၱၿမားအတုကပဲ ဖ်က္စီးလုိ႕ရပါတယ္။
အတုဆုိတာမ်ိဳးကေတာ့ အစစ္နဲ႕ခြဲၿခားလုိ႕ေတာ္ေတာ္နဲ႕မရေကာင္းဘူးေလ။
အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ဗုဒၶဘာသာအစစ္ကုိ ဗုဒၶဘာသာအတုအေယာင္ေတြက (အေယာင္ေဆာင္ေတြက)မွတ္ပုံတင္ထဲကဗုဒၶဘာသာအမည္ခံေတြကပဲ ဖ်က္စီးေနၾကတာပါ။
ဒီဥပမာကုိက်ေတာ္ေပးတာမဟုတ္ပါဘူး။ ေလာကရဲ႕ တုႏႈိင္းမဲ႕ၿဖစ္တဲ႕ ဗုဒၶလုိ႕ေခၚဆုိေတာ္မူထုိက္တဲ႕ မဟာသတၳာဘုရားရွင္ကေပးခဲ႕တဲ႕ဥပမာပါ။
သူေတာ္ေကာင္းမ်ားစဥ္းစားၾကည့္ပါ။
အၿခားဘာသာေတြလညး္ဒီအတုိငး္ပါပဲ။ သူတုိ႕ရဲ႕ ဘာသာတူေတြကပဲ သူတုိ႕ရဲ႕ဘာသာကုိ အၿခားဘာသာေတြကအထင္ၿမင္ေသးလာေအာင္ ဖန္တီးၿပီးဖ်က္စီးေနၾကတာပါ။
အဲဒီေတာ့ က်ေတာ္ေၿပာခ်င္တာက။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအေနနဲ႕ အၿခားဘာသာ၀င္ေတြကုိမုန္းတီးေနမယ့္အစား တုိက္ခုိက္ေနမယ့္အစား ကိုယ္႕ဘာသာထဲကစုံးၿပဴးေတြကုိ အရင္ဆုံးသုတ္သင္ေစခ်င္တယ္။ သူတုိ႕မေက်နပ္လုိ႕အၿခားဘာသာထဲကူးေၿပာင္းသြားရင္လညး္ ႏွေၿမာစရာေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ ဒီလိုမ်ိဳးေတြက်ေတာ္တုိ႕ဘာသာထဲမွာရွိေနရင္လညး္
က်ေတာ္တုိ႕ဗုဒၶဘာသာအတြက္ သာသနမလ၀ိေသာဓနီ ၿဖစ္မွာမဟုတ္ပါဘူး။အႏၱာရယ္ၾကီးမားလွတဲ႕ဆူးေၿငာင့္ခလုပ္ပဲၿဖစ္မွာပါ။
သူ႕ဘာသာသူဘာၾကီးပဲၿဖစ္ေနၿဖစ္ေန။ ဘယ္ေလာက္နာမည္ပဲၾကီးေနၾကီးေန။ ဗုဒၶသာသနာအတြက္ က်ေတာ္တုိ႕ ခင္မ်ားတုိ႕အတြက္ သရဏဂုံပ်က္ေလာက္တဲ႕ အထိၿဖစ္လာမယ္ဆုိရင္ေတာ့
သုတ္သင္ရမွာပါပဲ။ သုတ္သင္တယ္ဆုိတာသူ႕ကုိသတ္ဖုိ႕ ညင္းပန္းနွိပ္စက္ဖို႕ဆုိလုိ တာမဟုတ္ပါဘူး။သာသနာေတာ္သန္႕ရွင္း တည္တံ႕ေရးအတြက္တစ္မ်ုိဳးမ်ိဳး
ေတာ့စဥ္းစားရမွာပါပဲ။
အဲဒီေတာ့ ခင္မ်ားတုိ႕က်ေတာ္တုိ႕ပဲကုိယ္တတ္နိင္တဲ႕
အားနဲ႕ အြန္လိုင္းမွာေဖာ္၀ပ္ေမးေတြပို႕ရင္းသာသနာၿပဳၾကရတာေပါ့ဗ်ာ။သာသနာၿပဳတယ္ဆိုရာမွာလညး္ သူ႕အသက္ကိုလညး္ထိခုိက္ေစ သူ႕စည္းစိမ္ဥစၥာကိုလည္းပ်က္စီးေစ ဆုိတဲ႕ အၿဖစ္မ်ိဳးကေတာ့မေကာင္းဘူးဗ်ာ့။ အဲလုိမ်ိဳးၿဖစ္ၿပီးမွသာသနာတည္တ့ံတယ္ဆုိတာ ၊ သာသနာၿပဳတယ္ဆုိတာဘုရားရွႈင္နွစ္သက္ေတာ္မူတဲ႕ ခြင့္ၿပဳေတာ္မူတဲ႕ သာနာတည္တ့ံၿခင္းမ်ိဳး၊သာသနာၿပဳၿခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ဘူးဗ်ာ့။
အဲဒီေတာ့ ႏွလုံးသား၀ယ္ဘုရားတည္ ဆုိတဲ႕ ေယာဆရာေတာ္ရဲ႕ ႏႈတ္ခြန္းေတာ္အတုိင္းခင္မ်ားတုိ႕က်ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ ႏွလုံးသားမွာ သရဏဂုံမပ်က္သေရြ႕ ဘုရားတည္ၿပီးသားပါဗ်ာ။
သရဏဂုံမပ်က္စီးေအာင္လညး္ ဗုဒၶႆအ၀ဏၰံဘာသတိ ။ ဓမၼႆအ၀ဏၰံဘာသတိ။ သံဃႆအ၀ဏၰံဘာသတိဆုိတဲ႕အတုိင္းရတနာသုံးပါးရဲ႕ ဂုဏ္ကိ္ု ေက်းဇူးမဲ႕ ကဲ႕ရဲ႕တဲ႕စကား
ေလွာင္ေၿပာင္တဲ႕စကား ေပါ့ေပါ့တန္တန္ဂရုဂါရ၀မထားတဲ႕စကားအၿပဳအမူေတြကိုေရွာင္ရွားၾကရင္းနဲ႕ ရတနာသုံးပါးကုိေစာ္ကားလာသူတုိင္းကုိလညး္ ရဲ၀ံ့ၿပတ္သားစြာနဲ႕ ဆန္႕က်င္ၿပီး
ေၿပာဆုိုဆုံးမၾကရေအာင္လားအြန္လုိင္းမွသူေတာ္ေကာင္းတုိ႕။
အနုပညာရွင္ၿဖစ္ရင္လည္း အားမေပးဖိဳ႕ သူတို႕ရဲ႕ ထြက္သမ်ွေခြကိုဆန္႕က်င္ဖုိ႕နဲ႕ ေနာင္အခါေရွာင္က်ဥ္လာေအာင္ လုပ္သင့္ပါတယ္လုိ႕က်ေတာ္ေၿပာၿပခ်င္ပါတယ္။
ဘာသာေရးအသိစိတ္ဓါတ္မရွိတဲ႕သူကို အသိစိတ္ဓါတ္ေတြရွိလာေအာင္ ခ်စ္ၿမတ္နုိးတတ္လာေအာင္ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕လာေအာင္ က်ေတာ္တုိ႕ၾကိဳးစားၾကရေအာင္လားဗ်ာ။
“ဗုဒၶသာသနံစိရံတိဌတု"
သုခိအတၱာနံပရိဟႏၱဳ
ဓမၼမိတ္ေဆြ
မစုိးရိမ္ေက်ာင္းသားေဟာင္း စုိင္းသိခၤ ( ေတာင္ၾကီး )
ရွင္းတမ္း
အထက္ပါ အခ်က္လက္မ်ားသည္
ဓမၼေစတီ ဥိးေကာသလႅ ၏ http://www.dhammaceti.org/home.htm မွ
အခ်က္လက္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။
စာရွဴသူမ်ား သိသာေအာင္ ေဖာ္ျပေပးပါမည္
ဦးဥကၠသဗုဒၶိ သည္ ဆူးေလ ဦးျမင္႔သိန္း၏ တပည္႔
ဤ စကားကုိ သက္ေသခံမရွိပဲ ေျပာလွ်င္ တရားဥပေဒ အရ တရားစြဲခံရဖြယ္ ရွိပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင္႔ သက္ေသခံကုိ ထုတ္ျပရလွ်င္
အဗၻဳတဒီပနီ၊
ဥိးျမင္႔သိန္း၊ ရန္ကုန္ျမဳိ႔၊ ဆူးေလ ဓမၼကထိကဆရာၾကိး”
ဟူ၍ မ်က္ႏွာဖုံးေပၚမွာ စာတန္း သုံးခုပါရွိေသာ စာအုပ္၏ ပန္ၾကားလႊာေအာက္မွာ-
“ဆရာၾကိး၏ သက္ေတာ္ (ပ) ေထရ၀ါဒ တပည္႔မ်ားႏွင္႔ တကြ (ပ) ဤကဲ႔သုိ႔
ပုံႏွိပ္ ျဖန္႔ခ်ီႏုိင္ရန္ အစီစဥ္ ရွိျပီး ျဖစ္ေပရာ လက္ေရးတုိနည္းျဖင္႔ ရယူရသည္ မဟုတ္ေသာ ဤမွတ္ခ်က္သည္ မွတ္ခ်က္သဘာ၀ေလ်ာက္ ဆရာၾကိးကုိယ္တုိင္
ေဟာၾကားသည္ကုိ နာယူဖူးေသာ ပါရမီ ရွင္တုိ႔ အတြက္ လုိလွ်င္ျဖည္႔ ပုိလွ်င္ေလွ်ာ႔ ျပဳႏုိင္ပါေသာ္လည္း (ပ) ပန္ၾကားအပ္ပါသည္။
တပည္႔မ်ား ဟူ၍ ပါရွိပါသည္။
ပန္ၾကားလြာ ဒုတိယပုိင္း အေနျဖင္႔
နိကာယ ေဆက၊ နိကာယ ေကာ၀ိဒ၊ နိကာယ ဘာဏက ျဖစ္ေသာ
ရန္ကုန္ျမဳ႔ိ ဆူးေလ ဓမၼကထိက ဆရာၾကိး ဥိးျမင္႔သိန္းသည္
(ပ)
ဥိးျမင္႔သိန္း ၏ ေကာင္းႏုိးရာရာတရားတုိ႔ကုိ
ဦးဥကၠသံဗုဒၶိ ႏွင္႔ ေမာင္ေရႊဘသိန္း တုိ႔သည္ ညစဥ္လုိလုိ
သုံးလခန္႔ ဆရာၾကီးအား ဖတ္ျပ ျပင္ဆင္ခဲ႔ၾကပါသည္။ (ပ)
ေထရ၀ါဒ သာသနာ႔ မာမက သံဃအဖြဲ႔ခ်ဳပ္
ပဋိ၀ိေသာဓက အဖြဲ႔
(၁) က်ဳိကၠစံ ပဌမေရႊက်င္ တုိက္အုပ္ဆရာေတာ္
ေထရ၀ါဒီ ဥဳးဧသိက(မဟာနာယက)
(၂)သဃၤန္းကၽြန္း မဟာေအာင္ေျမ ေရႊဂူတုိက္သစ္
ဆရာေတာ္ ေထရ၀ါဒီ ဥိးအရိယ၀ံသာဘိဓမၼ
(ဂဏ၀ါစက) ဥကၠဌ။
(၃).......
(၄)..........
(၅)....................
(၆) သာေကတျမဳိ႔ အာဒိကာရုံ ေက်ာင္းတုိက္ အဘယာရာမ ေက်ာင္း
ေထရ၀ါဒီ အသွ်င္ေသာဘဏာဘိ၀ံသ(ဓမၼာစရိယ) န၀ကမၼမူး။
.....(ပ)........
ျပင္ဆင္ျပီး၍ ေထရ၀ါဒ သာသနာ႔မာမက အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ လူၾကိးမင္းမ်ား၊
ဥိးေသာင္းတင္- ဥကၠဌ၊
ဥိးစံလွဳိင္- အက်ဳိးေဆာင္၊
ဥိးဘသင္- ဒု အက်ဳိးေဆာင္၊ ဦးၾကဳိင္ၾကိဳင္ (ဘ႑ာေရးမူး)
...(ပ)....
အသင္းၾကီး တုိးတက္ေသာ္လည္း ဣေျႏၵရရ ႏွင္႔ အေၾကာင္းသတ္
၀ိပႆနာ တည္တံ႔ေရး ၾကဳိးပန္းရသည္ကား ေဘးက ၾကည္႔သူပင္
သက္သာအ႔ံ - မထင္ပါ
(ပ).......
၁၃၃၆-ခု၊ နယုန္လဆုတ္ ၄ ရက္၊
(၈.၆.၇၄) စေနေန႔
ဥဳးအရိယ၀ံသဓမၼ (ခ)ဥဳးဥကၠသံဗုဒၶိ၊
မဟာေအာင္ေျမ ေရႊဂူတုိက္သစ္၊
သကၤန္းကၽြန္း၊ ရန္ကုန္ျမဳိ႔၊
ဟူ၍ ပါရွိပါသည္။
ဤသည္တုိ႔ကုိ ေထာက္၍ ဥိးဥကၠသဗုဒၶိသည္ ဆူးေလ ဥိးျမင္႔သိန္း ၏
အဓိကက်ေသာ တပည္႔ၾကိး တစ္ဥိးျဖစ္ပါသည္။
၄င္း၏ တပည္႔ ဓမၼေစတီ ဥိးေကာသလႅသည္ကား.........
ဆူးေလ ဥိးျမင္႔သိန္းသည္ အဓမၼ၀ါဒီ
ဥိးဥကၠသဗုဒၶိသည္ အဓမၼ၀ါဒီ
ဤစကားသည္လည္း သက္ေသခံမရွိပဲေျပာလွ်င္ တရားစြဲခံရမည္႔ စကားေပတည္း။
ထုိ႔ေၾကာင္႔ သက္ေသခံကုိ ထုတ္ျပရလွ်င္
မ်က္ႏွာဖုံးေပၚမွာ
ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္- ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႔ ညြန္ၾကားလြာမ်ား
ညြန္ၾကားအမွတ္- (၁) မွ (၉၃)ထိ-
ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရ -
သာသနာေရး၀န္ၾကိးဌာန-သာသနာေရးဥိးစီးဌာန
ကမၻာေအး စာပုံႏွိပ္တုိက္၌ ရုိက္ႏွိပ္သည္။
သာသနာ-၂၅၅၂၊ ေကာဇာ-၁၃၆၉၊ ခရစ္-၂၀၀၈” စာတန္းမ်ားပါရွိေသာ စာအုပ္
စာမ်က္ႏွာ (၁၉၆-၁၉၉) တုိ႔တြင္
“ညြန္ၾကားလႊာ အမွတ္(၅၀) ဆူးေလဦးျမင္႔သိန္း၏ ေထရ၀ါဒ အမည္ခံ တရားဓမၼမ်ားႏွင္႔
ပတ္သက္၍ လုိက္နာေဆာင္ရြက္ရန္ ညြန္ၾကားျခင္း
(၂၂-၁-၈၃) (၁၀-၁၁-၄၄).....(ပ).........ဆူးေလဥိးျမင္႔သိန္း၏ တရားဓမၼမ်ားကုိ
ဒႆမ အစည္းေ၀းက ေဆြးေႏြးစိစစ္၍
အဓမၼ၀ါဒ
အ၀ိနယ၀ါဒ မ်ားအျဖစ္ ဆုံးျဖတ္သတ္မွတ္ျပီး ယင္းအဓမၼ၀ါဒ မ်ားကုိ
ႏုိင္ငံတ၀န္းလုံး၌ တားျမစ္ပိတ္ပင္ေစေရးအတြက္ ျမဳိ႔နယ္သံဃနာယက အဖြဲ႔မ်ားသုိ႔
ညြန္ၾကားရန္”..........(ပ)...........
ဘဒၵႏ ၱဣႏၵာစာရ(အဘိဓဇ မဟာရဌဂုရု) ဥကၠဌ ဆရာေတာ္၊
ဘဒၵႏ ၱေတေဇာဘာသာဘိ၀ံသ-တြဲဖက္ အက်ဳိးေတာ္ေဆာင္ဆရာေတာ္”
ဟူ၍ ပါရွိသည္။
ဤသည္တုိ႔ကုိ ေထာက္၍ ဆူးေလ ဥိးျမင္႔သိန္းသည္ အဓမၼ၀ါဒီ
ဥိးဥကၠသဗုဒၶိသည္ အဓမၼ၀ါဒီ- ျဖစ္ပါသည္။ ဥိးဥကၠသဗုဒၶိ၏ တပည္႔
ဓမၼေစတီ ဥိးေကာသလႅသည္ အဓမၼ၀ါဒီ ျဖစ္ပါသည္။
ဓမၼေစတီ ဥိးေကာသလႅသည္ ဆူးေလဦးျမင္႔သိန္း၏
အဓမၼ၀ါဒကုိ ဆက္လက္ စြဲယူျဖန္႔ခ်ီေနသူ အဓမၼ၀ါဒီျဖစ္ေၾကာင္း
သူေဟာၾကားေသာ “ဒႆန သမၸဒါ” တရားမ်ားကုိ ထုတ္ျပ၍ ေျဖရွင္းေပးပါမည္။
ဓမၼေစတီရွင္းတမ္း
စာအုပ္(ေထရ၀ါဒ ဆုိင္းဘုတ္ေအာက္မွာ အမွား၀ကၤပါ)
ဒီမွာ ေဒါင္းလုဒ္လုပ္ယူ၍ ဖတ္ႏုိင္ပါသည္..
http://www.sendspace.com/file/jbyo2g
ဘုန္းၾကိးေတြသီလရွင္ေတြက ကေလးေမြးတယ္
ၾသစေၾတးလ်ားႏုိင္ငံတြင္ ေဟာၾကားခဲ႔ေသာ ဒႆနသမၸဒါ (၈) ခ်ပ္ထဲတြင္ ဤသုိ႔ ေဟာၾကားထားပါသည္..........
“ဥိးေကာသလႅက ပိဋကတ္စာေပေတြကုိ မသင္ခင္မွာပဲ ဆရာေတာ္ၾကီး
(ဆူးေလ ဥိးျမင္႔သိန္း၏ တပည္႔ၾကိးျဖစ္သူ ဥိးဥကၠသံဗုဒၶိ) က“ဒီေထရ၀ါဒတရားေတြ၊
ဒီ၀ိပႆနာ တရားေတြ” ကုိ ၂ ႏွစ္ေလာက္အထိ သင္ေပးတာ။
ဒါေၾကာင္႔ ဥိးေကာသလႅ က ၀ိပႆနာတရားတည္သူ- ျဖစ္ေနေတာ႔
မႏ ၱေလးသြားျပီး
စာသင္တာ -၃- နဲ႔ စာတတ္လာပါတယ္။
ပိဋကတ္ေတြကုိ မေမ႔ေတာ႔ဘူး။
“ဆရာၾကိးရဲ႕ သင္တန္းမွာ “ဘုန္းၾကိးေတြ သီလရွင္ေတြက ညညဆုိရင္ ကေလးေမြးတယ္လုိ႔
မိန္႔တယ္။ အဲဒါကုိ မသိဘူး။ ငယ္ငယ္တုန္းကေပါ႔။ အဲဒီဟာကုိ ၀ိပႆနာ သင္တန္းလာတက္ၾကတဲ႔
ဘုန္းၾကီးေတြကုိ ေမးရတယ္။
ေနာက္ေတာ႔ ပိဋကတ္ေတာ္ေတြကုိ သိလာေတာ႔ “ရာဂပုတၱံ ၀ိဇာယတိ- စကၡဳ နဲ႔ ရူပါရုံ ဆုံမိေတာ႔
စြဲလမ္းျပီး ရာဂဆုိတဲ႔ သားကုိ ေမြးတာပဲ” လုိ႔ အေျဖရလာတယ္။
အထက္ပါ ေဟာေျပာခ်က္တြင္ ဓမၼေစတီ ဥိးေကာသလႅသည္ ဥိးဥကၠသံဗုဒၶိ၏ တပည္႔
ဥိးဥကၠသံဗုဒၶိ သည္ ဆူးေလ ဥိးျမင္႔သိန္း၏ တပည္႔
ဆူးေလ ဥိျမင္႔သိန္းသည္ အဓမၼ၀ါဒီ
ဥိးဥကၠသံဗုဒၶိ သည္ အဓမၼ၀ါဒီ
ဥိးဥကၠသံဗုဒၶိ သင္တန္းေပးရာ ေထရ၀ါဒ အမည္ခံ သင္တန္းစာမ်ားႏွင္႔
၀ိပႆနာတရား အမည္ခံ သင္ခန္းစာမ်ားသည္ အဓမၼ၀ါဒ၊
ထုိ႔ေၾကာင္႔ ဥိးေကာသလႅသည္ အဓမၼ၀ါဒီ၊
ဥိးေကာသလႅ ေဟာေနေသာ ေထရ၀ါဒ အမည္ခံတရားမ်ားႏွင္႔ ၀ိပႆနာတရားမ်ားသည္
အဓမၼ၀ါဒ၊ သုိ႔ျဖစ္၍ ဥိးေကာသလႅသည္ အစစ္အမွန္ျဖစ္ေသာ ၀ိပႆနာတည္သူမဟုတ္။
အတုအေယာင္ျဖစ္ေသာ ၀ိပႆနာတည္သူ ျဖစ္၏။
ဥိးဥကၠသံဗုဒၶိ၊ ဥိးေကာသလႅ အစရွိကုန္ေသာ ေထရ၀ါဒ အမည္ခံဘုန္းၾကီးတုိ႔သည္
ရာဂသားေမြးတတ္သူ တဏွာတမားမ်ား ျဖစ္၏။
ဗုဒၶသာ၀က အစစ္ ေထရ၀ါဒီအစစ္ျဖစ္ကုန္ေသာ ဘုန္းၾကိးမ်ားတြင္
ညညမွာ ရာဂသားေမြးတတ္သူမ်ားလည္း ရွိၾကေပလိမ္႔မည္။
ဘာ၀နာ တရားပြားမ်ားသူလည္း ရွိၾကပါလိမ္႔မည္။
((((((မႏ ၱေလးသြားျပီး
စာသင္တာ -၃- နဲ႔ စာတတ္လာပါတယ္။
ပိဋကတ္ေတြကုိ မေမ႔ေတာ႔ဘူး။))))))
သုံးလႏွင္႔ ပိဋပတ္ေတာ္ေတြ တတ္သြားတာေတာ႔ ေတာ္ေတာ္
အံ႔ၾသစရာေကာင္းပါသည္။
တိပိဋကတ္ စာေမးပြဲ ဘာေၾကာင္႔၀င္မေျဖသလဲ မသိဘူး။
စာရွဴသူ႔တုိ႔ပဲ ေမးၾကည္႔လုိက္ၾကေနာ္ .........
reply share
ေကာက္က်စ္သူ
ၾသစေၾတးလ်ႏုိင္ငံတြင္ ဓမၼေစတီေဟာထားခဲ့ရာ ဒႆနသမၸဒါ(၈)
ခ်ပ္တုိ႔ထဲက ေခြအမွတ္(၄)ထဲတြင္-
(၁) ရွင္မဟာကႆပႀကီး က သိၾကားမင္းအား ေတာက္ေခါက္
ေၾကာင္း၊ ရဟႏၲာတု႔ိသည္ စိတ္တုိတတ္ၾကေၾကာင္း၊ ရဟႏၲာတုိ႔မွာ
မေနာဒုစရိုက္ျဖစ္ေသးေၾကာင္း။
(၂) မဟာပန္ရဟႏၲာႀကီးက ညီစူဠပန္ကို ႏွင္ထုတ္ေၾကာင္း၊
စူဠပန္သည္ ရဟႏၲာျဖစ္မည္ဆုိတာကို မသိေၾကာင္း၊ ရဟႏၲာတုိ႔သည္
အကုန္သိသူမ်ား မဟုတ္ေၾကာင္း။
(၃) အရွင္သာရိပုၾတာက ေရေျမာင္းကို ခုန္၍ကူးေၾကာင္း၊ ၀ါသ
နာကို ရဟႏၲာတုိ႔ကေတာင္မွ မစြန္႔ႏုိင္ေၾကာင္း။
(၄) ဥ႐ုေ၀လကႆပညီေနာင္တသည္ မီးကိုလုပ္ေကြၽး၍ ပူေဇာ္
သူမ်ားျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ သူတုိ႔အတြက္ မီးတရားကို ျမတ္စြာဘုရား
ေဟာေၾကာင္း၊ မီးတရားျဖင့္ အတိတဓမၼာ႐ုံ(ဥပဒါနကၡႏာ)ကို ေဖာ္ျပ
ေပးျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ အတိတ္ဓမၼာ႐ံု(ဥပါဒါနကၡႏၶာ)၌ ျဖစ္ပ်က္ျမင္
ၿပီး ကႆပညီေနာင္တုိ႔ ရဟႏၲာ ျဖစ္ၾကေၾကာင္း။
(၅) ရွင္စူဠပန္သည္ ပန္းထိမ္သည္ျဖစ္ဖူးျခင္းေၾကာင့္ ရွင္စူဠပန္
အတြက္ ပ၀ါကေလးကိုေပး၍ အတိတ္ဓမၼာ႐ံု (ဥပါဒါနကၡႏၶာ)ကို
ေဖာ္ျပေပးေၾကာင္း၊ ရွင္စူဠပန္က ျဖစ္ပ်က္ကို ဖတ္ခနဲ ျမင္သြားၿပီး
ရဟႏၲာျဖစ္သြားေၾကာင္း၊ မဟာပန္ကို မခံခ်င္စိတ္ျဖစ္၍ ရွင္စူဠပန္
က(မေနာဒုစရိက္ျဖင႔္) တန္ခုိး ဖန္ဆင္းျပေၾကာင္း-တု႔ိကုိ ေဟာျပၿပီး -
(က) အတိတ္ဓမၼာ႐ံု (ဥပါဒါနကၡႏၶာ= တကယ္ ျဖစ္တည္ပ်က္ရွိ
ပရမတ္တရား မဟုတ္ေသာ အေတြးပံုရိပ္=ပညတ္တရား)သည္
ဒုကၡသစၥာ။
(ခ) အဲဒါကို ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ တဏွာသည္ သမုဒယ
သစၥာ။
(ဂ)အဲဒီတရားႏွစ္မ်ိဳး ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားတာက နိေရာဓသစၥာ။
(ဃ) အတိတ္ဓမၼာ႐ံု=ဥပါဒါနကၡႏၶာ၏ ေျပာင္းလဲသြားပံုကို ျဖစ္ပ်က္
ျမင္လုိက္ေတာ့ ေလးမဂ္(မဂၢသစၥာ)ေလးဖိုလ္က်ၿပီး ရွင္စူဠပန္
ရဟႏၲာျဖစ္သြားေၾကာင္း”တုိ႔ကို ေဟာထားသည္။
အထက္ပါေကာက္ႏုတ္ခ်က္
(၁၊ ၂၊ ၃၊ ၄၊ ၅)တို႔သည္
အမွတ္(၄)ေခြ
တစ္ေခြလံုး၏ အက်ဥ္းခ်ဳပ္မွ်သာ ျဖစ္ၾကပါသည္။
ထိုတြင္ အမွတ္(၁)၌-
ရဟႏၲာတိ႔ုမွာ မေနာဒုစရိုက္ မျဖစ္ၾကပါ။
ဓမၼေစတီက သဂႌတသတအ႒ကထာကို အကိုးအကားျပဳ၍ ရဟႏၲာတုိ႔မွာ မေနာဒုစရိုက္ျဖစ္ေၾကာင္းတို႔ကို အျခား
ေခြမ်ားမွာ အာေပါင္အာရင္းသန္သန္ျဖင့္ ေဟာေလ့ရွိပါသည္။
ရဟႏၲာတုိ႔မွာ မေနာဒုစရိုက္ မရွိပါ
အဘိဇၩာ=သူတစ္ပါး၏ပစၥည္းကို ေလာဘျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ မတရား
နည္းျဖင့္(သူတစ္ပါးကဲ့သုိ႕ ထုိဥစၥာကို ရရွိေအာင္ ႀကိဳးစားရွာေဖြ စုေဆာင္း
ေသာနည္းကို မလုပ္ေဆာင္ဘဲ)အေခ်ာင္ရေအာင္ ေကာက္က်စ္ လိမ္ညာ
လွည့္ပတ္၍ ရယူသိမ္းပိုက္ျခင္းသေဘာရွိေသာ ေလာဘတရား၊
ဗ်ာပါဒ=သူတစ္ပါးတုိ႔ကို အသက္ခႏၶာ ဥစၥာပစၥည္း ပ်က္စီးေအာင္
ဖ်က္ဆီးျခင္းသေဘာရွိေသာ ေဒါသတရား၊
မိစၦာဒိ႒ိ=အတၱေကာင္ရ၏ဟု ယူျခင္းသေဘာရိွေသာ
သကၠာယမိစၦာဒိ႒ိ၊ အတၱေကာင္-၀ိညာဥ္ေကာင္ျဖစ္ေသာ ေလာက၏အဆံုးသည္ရွိ၏-မရွိ-
စသည္ျဖင့္ ယူျခင္းသေဘာရွိေသာ အႏၲဂၢါဟိကမိစၦာဒိ႒ိ၊ အလွဴ၏အက်ိဳး
သည္ မရွိ-စသည္ျဖင့္ယူျခင္းသေဘာရွိေသာ ဒသ၀တၳဳကမိစၦာဒိ႒ိ၊ သတၱ၀ါ
ေကာင္ဟု ယူျခင္းသေဘာရွိေသာ ဣႆရနိမၼာနမိစၦာဒိ႒ိ စသည္တုိ႔ပင္
ျဖစ္ၾကပါသည္။
မေနာဒုစရိုက္-အမည္ရရွိၾကကုန္ေသာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ဒိ႒ိတုိ႔
သည္
(၁) ၀ီတိကၠမအဆင့္အားျဖင့္ ျဖစ္ၾကသည္။
(၂) ပရိယု႒ာနအားျဖင့္
ျဖစ္ၾကသည္။
(၃) အႏုသယအဆင့္အားျဖင့္ (မျဖစ္ေသာ္လည္း အေၾကာင္း
ညီညြတ္လွ်င္ ျဖစ္နုိင္ေသာေၾကာင့္) ရွိၾကသည္။
(၄) ၀ါသနာအဆင့္အားျဖင့္ရွိၾကသည္ဟူ၍ အဆင့္ဆင့္ ျခားနားၾကပါသည္။
ဤ(၄)ဆင့္တုိ႔တြင္-
၀ါသနာအေလ်ာက္ရွိျခင္းကို ရွိသည္ဟု မဆုိအပ္ေပ။ ျဖစ္သည္ဟု
မဆုိအပ္ေပ။
အႏုသယအဆင့္အားျဖင့္ ရွိျခင္းကို ရွိသည္ဟုသာ ဆုိရပါသည္။
ျဖစ္သည္ဟု မဆုိရပါ။
ပရိယု႒ာနအဆင္၊့ ၀ီတကၠမအဆင္ျ့ဖစ္ျခင္းကိုသာလွ်င္ ျဖစ္သည္ဟု
လည္း ဆုိရပါသည္။ ရွိသည္ဟုလည္း ဆုိရပါသည္။
ဤသို႔အဆင္ဆင့္ ကြျဲပားျခားနားလ်က္ ရွၾိကရာတြင္ ရဟႏၲာတို႔သည္
အရဟတၱမဂ္ဥာဏ္ျဖင့္
၀ီတကၠမအဆင္၊့
ပရိယ႒ာနအဆင္၊့
အႏုသယအဆင့္
မေနာဒုစရိုက္(ေလာဘ၊ေဒါသ၊ဒိ႒ိ)တုိ႔ကို လံုး၀ အျမစ္ျပတ္ ပယ္စြန္႔ၾကပါ
သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ရဟႏၲာဟူ၍ ျဖစ္လာၾကပါသည္။
၀ါသနာအဆင့္ မေနာဒုစရိုက္ (ေလာဘ၊ေဒါသ၊ဒိဌိ )
တုိ႔၏ ရွိျခင္း ဆုိသည္မွာ ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ အနာႀကီး၏ အမာရြတ္
က်န္ေနသကဲ ့ သို႔ အနာမရွ ိေသာ္လည္း ၊
အနာျဖစ္ ေနသည္
မဟုတ္ေသာ္လည္းစြဲထင္ေနျခင္းသေဘာ သက္သက္မွ်သာ
ျဖစ္ပါသည္ ။
ထို႔ေၾကာင့္ ၀ါသနာအဆင့္ မေနာဒုစရိုက္-ရွိေနျခင္းကို
မေနာဒုစရိုက္ ရွိသည္ဟု မဆုိရပါ။ မေနာဒုစရိုက္ ျဖစ္ေသး
သည္ ဟုလည္း မဆုိရပါ။
ယင္းသို႔ ရဟႏၲာတို႔မွာ မေနာဒုစရိုက္ ျဖစ္ေသးသည္ဟု ဆုိလွ်င္
ထုိသုိ႔ဆုိသူသည္ အႏုသယယမက၊ ပဇဟန၀ါရ၊ ပဟီန၀ါရတုိ႔ကို ဖ်က္ဆီးသူ
မည္ပါသည္။
သမုဒယသစၥာ ပယ္အပ္ပံုကိုျပဆုိသည့္
ဓမၼစၾကာ၊ မဟာသတိပ႒ာနသုတ္၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ စသည္တုိ႔ကိုလည္း ဖ်က္ဆီးသူ မည္ပါသည္။
အထူးသျဖင့္ “ဒုစရိုက္ ၁၀-တုိ႔၌ တည္ေသာအကုသုိလ္စိတ္သည္
မဂ္ဖိုလ္တရားတုိ႔ကို ရရွိေအာင္ မျပဳႏုိင္ေၾကာင္း၊ ဒုစရိုက္ ၁၀-ပါးစလံုး
ကင္းရွင္း ၿပီး သုစရိက္ ၁၀-ပါးတု၌ တည္ေနေသာ ကုသလစိတ္(ဘာ၀နာစိတ္)ကသာလွ်င္
မဂ္ဖိုလ္တရားတို႔ကို ရရွိေအာင္ ျပဳႏုိင္ေၾကာင္း” ေဟာျပထားရာ
ခုဒၵကပါဠိေတာ္ ဓမၼပဒလာ
(န တံ မာတာပိတာ ကယိရာ၊ အေည၀ါပိစဥာတကာ။
သမၼာပဏိဟိတံစိတၱံ၊ ေသယ်ေသာနံတေတာကေရ}}ႏွင့္
ခုဒၵကပါဠိေတာ္ - သုတၱနိပါတလာ
(အေသ၀နာစ ဗာလာနံ၊ ပ႑ိတာနဥၥ ေသ၀နာ။
ပူဇာစပူဇေနယ်ာနံ၊ ဧတံမဂၤလမုတၱမံ}} တို႔ကို ဖ်က္ဆီးသူ မည္ပါသည္။
ဓမၼေစတီသည္
ဤသို႔ေသာ ပါဠိေတာ္မ်ားကို မ်က္ကြယ္ျပဳ၍ (၀ါ)
သူယူစြဲထားေသာ အဓမၼ၀ါဒႏွင့္ လံုး၀ညႇိမရေသာ ေဒသနာတုိ႔ကို ေစာ္ကား
ပယ္ခ်၍ တစ္ဖတ္သတ္ ေဟာေလ့ရွိသူသာ ျဖစ္ပါသည္။
သူစြဲယူေနေသာ
အဓမၼ၀ါဒႏွင့္ ညီညြတ္ႏုိင္ရာ ေဒသနာတုိ႔ကို ေတြ႔ရွိပါမူကား က်မ္းသိမခက္
က်မ္းညႇိခက္-စသည္ျဖင့္ လုပ္ယူေလ့ရွိပါသည္။ (လုပ္ယူ=...)
ဤအမွတ္(၁)ေကာက္စာမွာ ဓမၼေစတီေဟာသည့္အတုိင္း
အရွင္မဟာကႆပက-ေတာက္ေခါက္သည္မဟုတ္ပါ။
သူဆင္းရဲတုိ႔အား ခ်းီေျမာက္လုိရာတြင္ သူဆင္းရဲတုိ႔က ရရွိထုိက္ေသာ အက်ဳိးေက်းဇူးေတြကုိ
သိၾကားမင္းက လုိခ်င္ေနသည့္အတြက္ သိၾကားမင္းကို တားျမစ္၍ ဆံုးမျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။
စိတ္တိုျခင္းေၾကာင့္လည္း မဟုတ္ပါ။ (မိဘဆရာတုိ႔သည္ သားသမီး
တပည့္တို႔ကို စိတ္မတိုဘဲ=ေဒါသမျဖစ္ဘဲ ေငါက္ငမ္း၍ တားျမစ္ေလ့ ရွိၾက
ပါသည္။ ဆံုးမေလ့ရွိၾကပါသည္။)
“ဟဲ ့ သူအို ၊ နင္က သိၾကားမင္း ပဲ” ဟူ သည္ တို႔ကုိ မိန္႔ဟ ၍
တားျမစ္မႈကို မေနာဒုစရိုက္(ေဒါသ)ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ဟုယူလွ်င္ ထိုသို႔
ယူသူ၏ ဓမၼေရးရာ နားမလည္ပံုႏွင့္ ေလာကေရးရာ မိုက္မဲပံုသာတည္း။
အထူးသတိ ျပဳရန္မွာ ။ ။
ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီးတုိ႔ကို ဂုဏ္
သိကၡာပ်က္ျပားေအာင္ ေစတနာပါပါျဖင့္ ေျပာဆုိ၍ ျပစ္မွားသူသည္
အရိယူပ၀ါဒ-အႏၲရာယ္ထုိက္သူ ျဖစ္၏။
ထုိ႔ျပင္ အမွတ္(၂)ေကာက္စာမွာလည္း
မဟာပန္ရဟႏၲာႀကီးက
မေနာဒုစရိုက္(ေဒါသ)ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ရွင္စူဠပန္ကို ႏွင္ထုတ္သည္ဟု ဆုိလုိ
ပါသည္။ (ရွင္းျပစရာ မလုိပါၿပီ။)
ရဟႏၲာတို႔မွာ သဗၺညဳတဥာဏ္-မရွျိခင္းေၾကာင့္ ရဟႏၲာတိုက အကုန္လုံးကုိ မသိႏုိင္ၾကပါေပ။
ထု႔ိျပင္ အမွတ္(၃)ေကာက္စာမွာ
၀ါသနာအဆင့္ မေနာဒုစရိုက္(ေလာဘ၊ ဒိ႒ိ၊ ေဒါသ)တုိ႔သည္
ရဟႏၲာတုိ႔မွာ ရွိေနတတ္ပါသည္။
ထုိအေၾကာင္းကို
အမွတ္(၁)ေကာက္စာကို ရွင္းျပရာတြင္ တင္ျပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။
သို႔ရာတြင္ ရွင္သာရိပုၾတာက ေရေျမာင္းကိုခုန္၍ ကူးေၾကာင္း
သည္ ပါဠိေတာ္၊ အ႒ကထာ၊ ဋီကာ ဘယ္မွာမွ် မရွိပါ။
(ျပစ္မွားလုိ၍ေျပာလွ်င္ ေျပာသူမွာ အျပစ္ရွိသည္။ ၀ါသနာမပယ္
စြန္႔ေၾကာင္းေျပာလုိလွ်င္ ရွိသည့္အတုိင္းသာ ေျပာသင့္ပါသည္။
ဥပမာအား
ျဖင့္ အရွင္ပိလိႏၵ၀စၦအေၾကာင္းမ်ဳိးကုိသာ ေျပာသင႔္ပါသည္။ ၀ါသနာအဆင္မွ်
က်န္ရွိေနျခင္းသည္ မဂ္ျဖင့္ပယ္ေလာက္ေသာ ပမာဏအထိ မရွိျခင္းေၾကာင့္
ရွိစာရင္းတြင္မွ် မ၀င္ပါ။ ျဖစ္စာရင္းမွာ ပါ၀င္ဖို႔ဆုိလွ်င္ကား ေ၀းပါ၏။)
(၁) ျမတ္စြာဘုရားတုိ႔သည္ ကိေလသာတုိ႔ကို ၀ါသနာမွ် မက်န္ရ
ေအာင္ ပယ္စြန္႔ကုန္၏။
(၂) ရဟႏၲာတုိ႔သည္ ကိေလသာတုိ႔ကို အျမစ္ျပတ္ပယ္စြန္႔ႏုိင္ၾက
ေသာ္လည္း ၀ါသနာၾကြင္းက်န္ပါသည္။
ထုိ႔ျပင္ အမွတ္(၄)ေကာက္စာ၌
မီးတရားေဟာျပေပးေၾကာင္းသည္ မွန္ပါသည္။
သို႔ေသာ္ မီးတရားျဖင့္
အတိတ္ဓမၼာ႐ံုကို(၀ါ)ဥပါဒါနကၡႏၶာကို ေဖာ္ျပေပးသည္ဟု ဆုိျခင္းမွာ
အမွားသာတည္း။
အတိတ္ဓမၼာ႐ံုဟူသည္ ပညတ္တည္း။
ဓမၼေစတီတုိ႔သည္
“ဤအတိတ္ ဓမၼာ႐ံု ( ၀ါ)ပညတ္ ဓမၼာ႐ံု ( ၀ါ)မိ စ ၦ ာ ဓမၼ ာ ႐ံ ု သ ည္
ဥပါဒါနကၡႏၶာမည္၏”ဟုဆုိ၍
“အတိတ္ဓမၼာ႐ံုသည္ ၀ိပႆနာ႐ႈအပ္ေသာ အေၾကာင္းခႏၶာ
ျဖစ္သည္”ဟုလည္း ဆုိၾကပါသည္။
သို႔ေသာ္
“အဆုိပါ အတိတ္ဓမၼာ႐ံ (၀ါ) ပညတ္ဓမၼာ႐ံ (၀ါ) မိစာဓမၼာ႐ံ(၀ါ)
ဥပါဒါနကၡႏာတု၌ ႐ႈဳျမင္ေနလွ်င္ တရားမရ”ဟုလည္း ဆိုၾကပါသည္။
“ဓမၼေစတီ”-အမည္ရွိေခြထဲတြင္ ပုဒ္ေရ ၂၄-အတြင္း ၁၀-မိနစ္
အေရာက္မွာ ဓမၼေစတီကိုယ္တုိင္ ဤသို႔ ေဟာထားပါသည္။
“ဦးဇင္း=(-ဦးဥကၠံသဗုဒၶိ)-ငယ္က်ိဳးငယ္နာေတြကို ေနာက္
ေၾကာင္းျပန္ရင္ မိစၦာဓမၼာ႐ံု ျဖစ္တတ္တယ္ေနာ္လုိ႔ သူ႔ဆရာ (=ဥကၠံ
သဗုဒၶိရဲ႕ဆရာ ဦးျမင့္သိန္း)က ဆံုးမတယ္“ဟူသတည္း။
ဆိုလုိရင္းကား “အတိတ္ဓမၼာ႐ံုကို ႐ႈဴေနလွ်င္ တရားမရႏုိင္။
အတိတ္ဓမၼာ႐ံုကို မေဖာ္ရ” ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။
ဤေနရာတြင္
ေကာက္ျပထားေသာ ေကာက္စာအမွတ္(၄) (၅)တိုႏွင့္ ေသေသခ်ာခ်ာ
တုိက္ဆုိင္ၾကည့္ၾကပါ။
ေကာက္စာ(၄)တြင္ အတိတ္ဓမၼာ႐ံု(၀ါ) ဥပါဒါနကၡႏၶာ (ပညတ္)၌
ျဖစ္ပ်က္ျမင္ၿပီးဟုဆိုရာတြင္ ဥပါဒါနကၡႏၶာ(ေလာကီတရားစု=ပရမတၳခႏၶာ)၌
၀ိပႆနဥာဏ္ျဖင့္ ျဖစ္ပ်က္(အနိစၥလကၡဏာ)ျမင္ၿပီးဟုျပင္၍ ဆိုမွသာလွ်င္
မွန္ေသာတရား ျဖစ္ပါသည္။
ဓမၼေစတီဆရာစဥ္ဆက္တုိ႔က ယူၾကသည္မွာ-
“ဥပါဒါနကၡႏၶာအရ ျဖစ္ၾကကုန္ေသာ
ေလာကီစတ္ ၈၁-ပါး၊
ေလာကီေစတသိက္ -၅၂-ပါး၊
႐ုပ္-၂၈-ပါး တရားစုတုိ႔သည္ ပရမတ္ဓမၼာ႐ံုမည္၏။
ယင္းပရမတၳတရားတို႔သည္ တကယ္ျဖစ္၍ တကယ္ရွိေန
ၾကပါေသာ္လည္း ယင္းတုိ႔ကုိ သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားႀကးီ တုိ႔၏ ဥာဏ္ျဖင့္
အာ႐ံုျပဳႏုိင္သည္။ ႐ႈမွတ္သိျမင္ႏိုင္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယင္းပရမတ္
တုိ႔ကို သာ၀ကတုိ႔က ႐ႈမွတ္သိျမင္ႏိုင္ၾကသည္ဟုဆုိလွ်င္ ထိုအဆုိ
သည္ အမွားသာတည္း” ဟူ၍ ယူဆၾကပါသည္။
ထုိေၾကာင့္ ဓမၼေစတီ ဆရာစဥ္ဆက္တုိက ယူၾကသည္မွာ ဥပါဒါန-
ကၡႏၶာအရ အဆုိပါ ပရမတ္တရားစုတုိ႔ကို မယူရ။
ဥပါဒါနကၡႏၶာအရ မိစၦာဓမၼာ႐ံု
(၀ါ) ပညတ္ဓမၼာ႐ံု
(၀ါ) အေတြးပံုရိပ
(၀ါ) သဏၭာနပညတ္တုိ႔ကိုသာ
ယူရမည္” ဟူ၍ ယူဆၾကပါသည္။ ဤသို႔ ယူဆၾကကာ
(က) အဆုိပါဥပါဒါန ကၡႏၶာ=ပညတ္ဓမၼာ႐ံုတုိ႔၌ ၀ိပႆနာ႐ႈဴျမင္မွ
တရားရသည္။
(ခ) အဆုိပါ ဥပါဒါနကၡႏၶာ=ပညတ္ဓမၼာ႐ံုတုိ႔၌ ၀ိပႆနာ မ႐ွဴရ။
႐ႈလွ်င္ တရားမရႏုိင္ဟူ၍ ေရွ႕ေနာက္မညီ ယူၾကပါသည္။ (မိစၦာဓမၼာ႐ံု ျဖစ္
တတ္တယ္-ေနာ္..လို႔။)
မွန္လွ၏။ ပရမတ္ဓမၼာ႐ံုႏွင့္ပတ္သက္၍ ဆူးေလဦးျမင့္သိန္းက
သူေရးသားေသာ အကုပၸါေမ၀ိမုတၱိ-ဗုဒၶ၀ိညာဏ္ေတာ္စာအုပ္ သဘာ၀နိဒါန္း
စာမ်က္ႏွာ(ဋ)၌ ဤသို႔ ေရးထားပါသည္။
ပဥၥကၡေႏၶ၊ ဥပါဒါနကၡႏၶာတရားငါးပါးတုိ႔ကို။
အသာရေတာ၊အႏွစ္အသား မရွိေသာအားျဖင့္။
ပႆေႏၲာ၊ ႐ႈျမင္ခဲ့သည္ရွိေသာ္။
အႏုေလာမိက၊ံ မဂ္ဥာဏ္ႏွင္႔ေလ်ာ္ေသာ။ ခႏႎ၊ၲသမၼာဒိ႒ိ ဥာဏ္အျမင္မွန္ကို။ ပဋိလဘတိ၊ ရ၏။ ဤကား ေနယ်တၳနည္းအားျဖင့္ ေဟာ
ေတာ္မူေသာ ေဒသနာေတာ္ျဖစ္သည္။
ဤ “ပဥၥကေႏၶ”ဟူေသာပုဒ္၌ ပရမတၳခႏၶာကို ေကာက္ယူခဲ႔လွ်င္
မသင့္။ (ပညတ္ခႏၶာကိုယူမွ သင့္သည္။)
အဘယ္ေၾကာင့္ မသင့္သနည္းဟူမူ
ပရမတၳခႏၶာကို ဋီကာဆရာက
“ဗုဒါၶ နံေယ၀ ၀ိသေယာ၊
သာ၀ကာနံ န ၀ိသေယာ” ဤကဲသ႔ုိ ဖြင္ဆုိထားေသာေၾကာင့္ ပရမတၳခႏၶာသည္ သဗၺညဳတဘုရားရွင္တုိ႔၏ အာ႐ံုသာ ျဖစ္၏။
သာ၀ကတုိ႔၏ အာ႐ံု-က်က္စားရာ မဟုတ္ဘူး-တဲ့။
“ထိုစကားမွန္၏။ ပရမတၳခႏၶာသည္ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးႏွင့္တကြ
အထည္ ျဒပ္ ဥပါဒ္ ဌီ ဘင္ ဟူေသာ ခဏငယ္သံုးခ်က္ရွိ ေသာခႏၶာ
ျဖစ္၏။ ပဥၥဳပါဒါနကၡႏၶာသည္ ခဏငယ္သံုးခ်က္ႏွင့္တကြ ဓာတ္ႀကီး
ေလးပါးတည္းဟူေသာ အထည္ျဒပ္-မရွိ။ သုညခႏၶာ ျဖစ္၏။
(ပညတ္ခႏၶာျဖစ္၏။)ဟူ၍ ေရးသားထားပါသည္။
မွာထားခ်က္။ ။
“ပဥၥကၡေႏၶ(ပ)ပဋိလဘတိ-ရ၏”သည္
ပဥၥကၡေႏၶ ပုဒ္အရ ဥပါဒါနကၡႏၶာ (ပရမတ္တရားစု)ကို ယူဟုျပရာ တစ္ခ်က္မွ်သာ
ဥပစာသဒၵါ-ေနယ်တၳနည္း ျဖစ္ပါသည္။ ပဥၥကၡႏၶာဟု သာမညအားျဖင့္
ရွိေသာ္လည္း ေလာကုတၱရာခႏၶာတို႔ကိုမယူရ-ဟု ဆုိျခင္းေၾကာင့္ ေနယ်တၳ
ျဖစ္ပါသည္။
အသာရေတာကို ေထာက္၍ ၀ိပႆနာ႐ႈအပ္ေသာ
ဥပါဒါနကၡႏၶာ=ပရမတၳကယပါ။ ေဒသနာတစ္ခုလုံးသည္ကား
နီတတၳသာတည္း။ မုခ်တၳသာတည္း။ ေနယ်တၳမဟုတ္ပါ။
ပဥၥကၡေႏၶအရ ပရမတၳခႏၶာကို ေကာက္ယူမွသာလွ်င္ သင့္ပါသည္။
မွန္ပါသည္။ ပညတ္ခႏၶာဟူ၍ပင္ မရွိေကာင္းေသာေၾကာင့္ ပညတ္ကို
ေကာက္ယူလွ်င္ လံုး၀အမွားတည္း။
ပညတ္သည္ ခႏၶာမည္၏ဟူ၍ ဘယ္မွာမွ မရွိပါ။
ပိဋကသုံးပုံမွာရွိလွ်င္ ထုတ္ျပစမ္းပါ။
ဋီကာဆရာက “ဗုဒၶါနံေယ၀ ၀ိသေယာ” ဟုဆုိျခင္းသည္
ဗုဒၶတုိ႔ကသာလွ်င္ ထုတ္ေဖာ္၍ ေဒသနာဥာဏ္ျဖင့္ နာမည္တပ္၍ ေဟာျပႏုိင္ေသာ
တရားျဖစ္၏။
ဗုဒၶတုိ႔က ေဟာမျပလွ်င္ သာ၀ကတုိ႔က မေဖာ္ထုတ္နုိင္။
ေဒသနာဥာဏ္ျဖင့္ နာမည္တပ္၍ မေဟာႏိုင္ဟူ၍ ဆိုလုိပါသည္။
သာဓကမွာ “ပရိ၀ါပါဠိေတာ္၌ ျမတ္ဗုဒၶမပြင့္လွ်င္ ပရမတၳတရား
တုိ႔၏ ႐ုပ္၊ နာမ္၊ ဖႆ၊ ေ၀ဒနာ အစရွိေသာ နာမည္မွ်ကေသာ္လည္း မသိႏုိင္”
ဟူ၍ ရွိပါသည္။
ဆူးေလဦးျမင္႔သိန္း ၊ ဦးဥကၠံသဗုဒၶိ ၊ ဦးနာရဒ၊ ဦးေကာသလႅ’
စသူတို႔၏ ”
ပဥၥကၡႏၶာ၌ ဥပါဒ္ ဌီ ဘင္ ခဏသံုးပါးရွိ၏။ ပဥၥဳပါဒါနကၡႏၶာ
၌ ခဏငယ္ သံုးပါးမရွိ”-ဟူေသာ စကားသည္ ပါဠိေတာ္ အ႒ကထာ
ဋီကာ ဘယ္မွာမွ် မရွိေသာ (၀ါ) ဘုရားမေဟာေသာ မတရားသာတည္း။
အဓိပၸာယ္မွန္မွာ ပရိ၀ါအတုိင္း ျမတ္ဗုဒၶတုိ႔က ပရမတၳတို႔ကို
(အဓိပၸာယ္ေရာ အမည္တုိ႔ကိုပါ) အေသးစိတ္ေဟာျပ၍ ထိုေဟာျပေတာ္
မူေသာ နည္းအတိုင္း သာ၀ကတို႔က သိျမင္ၾကၿပီး ၀ိပႆနာ႐ႈျမင္ၾကမွသာ
လွ်င္ မဂ္ဖိုလ္ရၾကပါသည္။
ဆူ း ေလဦ း ျမင့္သိန္း ...ဓမၼေစတီ ဦး ေကာသလႅ’ စ သူ တုိ႔သည္
အထက္ပါအတိုင္း ပရမတၳကို ပယ္ျမစ္ၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။
သို႔ေသာ္သူတု႔ိေဟာထားရာ တရားတုိ႔ကို ၾကည့္ပါက ပရမတၳတရားတုိ႔ကို ရွင္းျပေသာ
ေဒသနာမ်ားခ်ည္း ျဖစ္ၾကပါသည္။
ဥပမာျပပါအံ့။
၁။ အ၀ိဇၨာအဖြင့္။
၂။ မဂၢင္လမ္း ၇-သြယ္။
၃။နည္းသုံသြယ္=(ပ႒ာန္းနည္း၊ ပဋိစသမုပါၸ ဒ္နည္း၊ အရိယသစၥာနည္းဟူ၏။)
၄။၀ဋ္သုံးပါး။
၅။ သစၥဥာဏ္။
၆။ ဒိ႒သတ္ႏငတဏွာသတ္။
၇။ ၀ိညာဏ္သးုံ ပါး။
၈။ သမထႏွင့္၀ိပႆနာလမ္းခြဲ။
၉။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ႏွင့္သစၥာေလးပါး။
၁၀။ဣၿႏၵိယအႏုတၱရဘာ၀နာ။
၁၁။ ဒႆနသမၸဒါႏွင့္ ဘာ၀နာသမၸဒါ။
၁၂။ ေသာတာပတၱမဂ္အဖြင္႔။
၁၃။ နာမကၡႏၶာ။
၁၄။ ဥပါဒါနကၡႏၶာႏွင့္အႏုပါဒါနကၡႏၶာတုိ႔၏ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္
စက္ရဟတ္လည္ေသာအခါႏွင့္။
၁၅။ ခႏၶာငါးပါး-ပဋိေ၀ဓဂမၻီရတရား။
၁၆။ဆဠဂၤုေပကၡာ။
၁၇။ ပ႒ာန္းတရားေတာ္။
၁၈။ သတၱာ၀ါသဘံုကိုး၀ႏွင့္ ၀ိညာဏဌိတိ(၇)ပါး။ နိဗၺာန္ဂုဏ္ေတာ္အဖြင့္။ ပစၦိမဗုဒၶေဒသနာေတာ္=
(အရွည္တြင္သံသရာ အခ်ည္ကေတာ့ တဏွာ (ပ) ျပည့္စံုရစ္ၾကပါေလာ့။)
ဤမာတိကာတုိ႔သည္ ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း၏
အရိယသစၥာလမ္းစဥ္
၀ိပႆနာတရား မွတ္ခ်က္ေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္ႀကီးထဲက မာတိကာျဖစ္ပါသည္။
ဓမၼေစတီ၏ တရားအမည္မ်ားကို အထူးေဖာ္ျပဖြယ္မလုိ။
အယူ၀ါဒ (မေနာကံ)ႏွင့္ အေဟာအေရး (၀စီက၊ံ ကာယကံ)တိ႔ု အခ်င္ခ်င္း
ဆန္က်င္သူမ်ားေပတည္း။ ဤသို႔ ကံသုံးခ်က္ မညီသူတို႔ကို ျမတ္ဗုဒၶက “ေကာက္က်စ္သူ” ဟု
သတ္မွတ္ေတာ္မူပါသည္။
ဒႆနသမၸဒါ ၈-ခ်ပ္တုိ႔ထဲက အမွတ္(၅)
ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံတြင္ ေဟာျပထားသည့္ ဒႆနသမၸဒါ ၈-ခ်ပ္တုိ႔ထဲက အမွတ္(၅)၌ ဤသုိ႔ ပါရွိၾကသည္။
(က) ကြၽႏ္ုပ္က ဆရာညြန္႔ရဲ႕တပည့္ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ကြၽႏု္ပ္က
ဂိုအင္ကာတိ႔ုရ႕ဲ တတိယဆရာ။ (မာစတာေအာ့ဖမာစတာ)။ ပါဠိလုိ
ဆုိရင္ အာစရိယပါစရိယပါ။ ျမန္မာလုိက်ေတာ့-ဆရာ့-ဆရာရဲ႕
ဆရာ။ ဒါေပသိ ကံမေကာင္း အေၾကာင္းမသင့္ခဲ႔ေတာ့...။
ဗမာျပည္မွာ အဲသလုိမ်ိဳးေတြ ရွိပါတယ္။
(ခ) ဓမၼေစတီတရားက လြယ္လြယ္နဲ႔ မျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ကြၽႏ္ုပ္က
လြယ္လြယ္နဲ႔ မေပးဘူး။ ေပါသြားမွာစိုးလုိ႔။ ျမန္မာျပည္မွာ တန္ဖိုးရွိ
တဲ့ အရာေတြဟာ ဒီလုိပဲ ေပ်ာက္ကြယ္တတ္ပါတယ္။ အခု ေဟာ
ေတာ့မယ့္ ဒႆနသမၸဒါနည္းဟာလဲ ဒီလုိ ခက္ခက္ခခဲ ရွာရွာေဖြေဖြ
ရွာရပါတယ္။ ရွာလိုက္တဲ့အခါမွာ အဲဒီဆရာႀကီး ဦးညြန္႔။ ဦးညြန္႔ရဲ႕
တပည့္က ဆရာသက္ပါ။
ဓမၼာစရိယဦးေဌးလိႈင္က “ဦးညြန္ဆုိတာ ဖို၀င္ေတာင္ လူသူေတာ္
ဆရာႀကးီ ။
(သူက ပုတီး ဆရာႀကးီ မွ်သာ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင္-” လု႔ိ ေရးလုိက္
တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ ဒုကၡေရာက္သြားပါတယ္။ အဲသလုိနဲ႔
ဆရာညြန္႔ ျမဳပ္သြားတယ္။
ဖို၀င္ေတာင္နားမွာ ဆရာႀကီးဦးညြန္႔က လူ၀တ္ေၾကာင္နဲ႔
ဓာတ္ေတာ္ က်ခဲ ့ပ ါတယ္။ ဓာတ္ေတာ္ေစတီ တည္ခ ဲ ့ပ ါတယ္ ။
“ထဘီပုဆုိး၀တ္၍ ဓာတ္ေတာ္က်ႏုိင္ပါတယ္” ဆုိတာကို
ဒီ ဆစ္ဒနီ ျမဳိ႔မွာ ဓမၼေစတီ ဦးေကာသလႅ’ ေဟာခဲ ့ပ ါတယ္ ။
(ဆရာႀကီးဦးညြန္႔ရဲ႕ ပုတီးစိပ္နည္းအတုိင္း)သာေကတမွာ
က်ဳပ္က တစ္ရက္- ပုတီးပတ္ေရ ၂၀၀-ေက်ာ္ေလာက္ စိပ္ခဲ့ပါတယ္။
(ဂ) အဲဒီနည္းနဲ႔ ဘိုးေတာ္သန္းလွဆုိတာ ဖုိ၀င္ေတာင္မွာ
ပုတီးစိတ္ျပီး ေအာင္ျမင္ပ ါတယ္ ။ သူ႔ကုိ န၀တက လက္ထ ဲ
ထည့္သြားပါတယ္။ အဲဒီကေန သူက ဆရာညြန္႔ရဲ႕ ႐ုပ္တုေတာ္ႀကီ း ကို
ဘုိးေတာ္ေအာင္မင္းေခါင္ အျဖစ္ေျပာင္းထည္ ့လုိက္တယ္။
ဆရာညႊန္႔ေပ်ာက္သြားပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆရာညႊန္႔ရဲ႕
ဓာတ္ေတာ္ေစတီကုိလဲ “ဘုိးေတာ္သန္းလွ-ေနလေစတီေတာ္”
လုိ႔ဆုိၿပီးေတာ့ ျပင္ထည့္လုိက္ပါတယ္။ ဒါက ပထမတစ္ေယာက္
ရဲ႕ မွားယြင္းခ်က္ပါ။
(ဃ) ဒုတိယတစ္ေယာက္ မင္းသိခၤေရာက္လာၿပီး အဲဒီမွာ
အဓိ႒ ာန္ ၀င္ပ ါတယ္ ။ ေအာင္ျမင္သြားပါတယ္ ။ ေအာင္ ျမင္
သြားၿပီးေတာ့ သူက “ဧကံ သ ဗ်ာကရဏေစတီ”လု ိ ႔ ထပ္လုပ္လုိက္ပါတယ္။
ဆရာႀကီး ဦးညြန္႔ရဲ႕ ဓာတ္ေတာ္ေစတီက တတိယ
နာမည္ ရသြားပါတယ္။
အဲဒါေတြကုိ အဲဒီနားက ေက်ာင္းဆရာေတာ္အား ေလွ်ာက္ထား
ခဲ့ပါတယ္။ “အရွင္ဘုရား-အဲဒီေစတီကို ဖ်က္ပစ္လုိက္ပါဘုရား။
အရိယာသူေတာ္စင္ႀကီးတစ္ပါး-ပရိနဗၺာန္စံျပီးေတာ႔ဓာတ္ေတာ္က်တဲ့
ဒီလုိေနရာမွာ မဟာယာနေတြကေန အပိုလုပ္တာေတာ့ ရင္နာ
စရာေကာင္းတယ္”လုိ႔ ဘုန္းႀကီးက ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဖ်က္တာ
မဖ်က္တာက အရွင္ဘုရားတုိ႔ရဲ႕ တာ၀န္။ သမိုင္းအမွန္ကို ေျပာတာ
က တပည့္ေတာ္ရ႕ဲတာ၀န္။
(င) ဒီလုိဆုိရင္ အဲဒီဆရာႀကီး ဦးညြန္က (ယခုအသက္-၉၉ ႏွစ္)-
ဘုန္းႀကီးကို ေတြ႕ခ်င္တယ္-တဲ။ ပင႔္ပါတယ္။ သူက မံုရြာမွာေနတာ။
ကြၽႏု္ပ္က ေနာက္ဆုံးတပည္ပါ။ ေကာသလႅ’က ဒီတရားေတြေဟာေန
တယ္ဆုိေတာ့... ငါဟာ ဆရာႀကီးဦးညြန္႔ရဲ႕တပည့္ပါ။
လယ္တီဆရာေတာ္ဘရားကေတာင္မွ တစ္ခါတစ္ရံ ကိုညြန္႔ကလဲကြာ-ဆုိျပီး
ၾသခ်ေလာက္ပါတယ္။ ဦးညြန္႔ဟာ အဲသေလာက္အထိ ၀ိပႆနာ
ထိပ္တန္းေရာက္ပါတယ္။
အခု(၂၀၀၇ ခုႏွစ္)မွာ ရွိပါေသးတယ္။ ဘုန္းႀကီး(ေကာသလႅ’)နဲ႔
၁၉၉၆-ခုႏွစ္မွာေတြ႔ေတာ့ ဦးညြန္႔က ၉၇-ႏွစ္ ပါ။ အဲဒီမံုရြာနယ္
တစ္နယ္လုံးမွ ာ ဘု န္းႀကီးေက်ာင္းလဲ မသြားဘဲ ဘုရ ားလဲ
မသြားဘဲ ဆရာညြန္႔ ဘက္လွည့္ၿပီး “ဒီေန႔ ဥပုသ္ေဆာက္တည္
ထားပါတယ္” ဆုိရင္ အဲဒီမုံရြာနယ္မွာ တစ္နယ္လုံး ...။
(စ) ကြၽႏ္ုပ္-ဘယ္သူလဲဆုိတာ ဒီေလာက္ဆုိရင္ သေဘာေပါက္
ေလာက္ပါၿပီ။ အဲဒီဆရာႀကီးဦးညြန္႔ရဲ႕ ၀ိပႆနာေတြပါ။
အဲဒီဆရာႀကီးရဲ႕ နည္းစနစ္ေတြပါ။
က်မ္းအေနနဲ႔ကေတာ့ “ပညာေနတၱိ ၀ိပႆနာက်မ္း”လုိ႔ ဆုိပါတယ္။
အဲဒီကေန ဒႆနသမၸဒါနည္း-
လာတာပါ။
(ဆ) ဦးၾသဘာတုိဦးဖိုးရွမ္းတို႔ဦးစႏိၵမာတုိ႔ဆုိတ့ဲ ဆရာေတြဟာ
ဘုန္းႀကီး(ဦးေကာသလႅ’)နဲ႔ ပညာသင္ဖက္ေတြပါ။ သူတုိ႔က အခု
၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ အသက္ ၇၅၊ ၇၄-ေတြ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ၁၃၄၁-
၁၃၄၅-မွာ ကြၽႏ္ုပ္ ၀ိပႆနာလုပ္တဲ့အခါမွာ သူတို႔က အနိမ့္ဆံုး
ဘုန္းႀကီးက ၂၈-၀ါ၊ ၅၈-ႏွစ္ပါ။ အခု ဦးစႏၵိမာက-၆၉။
ဒီ ဦးေကာသလႅ’က သူတုိ႔သင္ျပသမွ် အကုန္မွတ္မိတယ္။ အခုလဲ ျမန္မာႏုိင္ငံ
မွာ ဒီဒႆနသမၸဒါနည္းဆိုတာက ကြၽႏု္ပ္သည္ ေနာက္ဆံုးက်ည္
ဆန္ပါ။ ကြၽႏု္ပ္ေသၿပီးရင္ အဲဒီနည္းေတြက ေပ်ာက္သြားမွာပါ။
ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ကြၽႏ္ုပ္နဲ႔အတူ ၀ိပႆနာသင္တန္းတက္ခဲ့
ေသာ အနိမ့္ဆံုးဘုန္းႀကီးက-၇၀။ ဖုိးရွမ္းဆုိရင္-၈၀။ ကြၽႏ္ုပ္ မရွိၿပီး
ရင္ “ဤဒႆနသမၸဒါနည္းသည္ ဤျမန္မာျပည္မွ လြယ္လြယ္
ကူကူပဲ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမယ္”။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေသေသ
ခ်ာခ်ာ နားေထာင္ပါ။
(ဇ) ၀ိပႆနာအားလံုးကိုယ္ ၾကားဖူးထားတဲအရာအားလံုး
အဲဒါေတြကို ခဏဖယ္ထားလုိက္ပါ။
အခု ဒႆနသမၸဒါနည္းကို ေဟာပါ့မယ္။ (ပ)က်ဳပ္ဆရာေတာ္ႀကီး ဦးဥကၠံသဗုဒိၶ ေျပာတာကေတာ့
“ဘုန္းႀကီးေတြက-ကြ။ သူမ်ားလွဴတာတန္းတာေတြ စားၿပီး သိပ္ႏွေျမာတာပဲ။
သူခုိးက ႏြားၾကားႀကီးကို ႏွေျမာတယ္ ဆုိတာ အဲဒါပဲ”တဲ။
“..သူမ်ားကိစၥထဲ ၀င္မရႈပ္နဲ႔။ သီလရွင္ေက်နပ္ရင္ ဇရပ္ပဲ
က်ိဳးက်ိဳး ဗန္းပဲ ေပ်ာက္ေပ်ာက္ . ..”တဲ ့ ။
“ေဟ့ေကာင္ ေကာသလႅ’တဲ႔။
ဒီေန႔၀ိပႆနာလုပ္တယ္ဆုိတဲ႔လူေတြက
ခါးေတာင္းက်ဳိက္-တလြဲ၊ တင္တလြဲ” တဲ့။
တတိယနည္းကေတာ့ ယုဂနဒၶနည္း
ျဖစ္ပါတယ္။ အစံုနည္း၊ တစ္ၿပိဳင္နက္နည္းပါပဲ။
အထက္ပါ
(က၊ ခ၊ ဂ၊ ဃ၊ င၊ စ၊ ဆ၊ ဇ)အမွတ္ျပတုိ႔သည္
ဓမၼေစတီဦးေကာသလႅ’၏
ႏႈတ္ထြက္စကား စစ္စစ္မ်ား ျဖစ္ပါသတည္း။
အနည္းငယ္ေ၀ဖန္ၾကည့္ၾကပါစို႔။
(က)ကို ျပန္ဖတ္ရပါဦး။ ယင္း(က)ျဖင့္ဓမၼေစတီဥိးေကာသလႅ’သည္
(ဂိုအင္ကာရဲ႕ ဆရာက ဦးဘခင္၊ ဦးဘခင္ရဲ႕ဆရာက ဦးသက္။ ဦးသက္ရဲ႕
ဆရာက ဦးညြန္႔ျဖစ္၍)အနာဂါမ္ဆရာသက္ႀကီးႏွင့္ အဆင့္တူျဖစ္သည္။
ဤကား(၁)ခ်က္။
(ဦးညြန္႔ရဲ႕တပည့္က ဦးသက္။ ဦးသက္ရ႕ဲတပည့္က ဦးဘခင္။
ဦးဘခင္ရဲ႕တပည့္က ဂိုအင္ကာျဖစ္၍) ဦးေကာသလ’သည္ ဂိုအင္ကာ၏
အဘုိးအဆင့္မွာ ရပ္တည္သူျဖစ္သည္။ ဤကား (၁)ခ်က္။
ဦးေကာသလ’သည္ ဦးဘခင္၏ ဆရာအဆင့္မွာ ရပ္တည္သူ
ျဖစ္သည္။ ဤကား(၁)ခ်က္။
ဤအခ်က္ႀကီး(၃)ခ်က္တုိ႔ကို ျပပါသည္။
မွန္-မမွန္ အေျဖရွာသင္႔ပါသည္။ ေျပာတုိင္း မယံုသင့္ပါ။
မွန္လွ၏။ အနာဂါမ္ဆရာသက္ႀကီး၊ ဆရာႀကီးဦးဘခင္၊ ဆရာႀကီး
ဦးဂိုအင္ကာတုိ႔သည္ အတၳဳပၸတ္အားျဖင့္ ထင္ရွားၾကသူမ်ားျဖစ္၍ ေလ့လာ
လွ်င္ လက္လွမ္းမီသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ စာေရးသူ နားလည္သည္ ့
အတုိင္း ဆိုရလွ်င္ “ဦးညြန္႔၏ တပည္ ့ ဦးသက္ ”ဟူ ေ သာအခ်က္သည္
အမွားႀကီးသာတည္း။ ေက်းဇူးရွင္လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ဘ၀
ျဖစ္စဥ္က်မ္းႀကီး ၌ ရႈၾကပါေလ။
ဦးသက္သည္ ( မသိေသးသူ - နားမလည္ေသးသူ -
ငယ္စဥ္ကာလအတြင္းမွာ) ဦးညြန္႔ထံ တပည့္ခံဖူးေကာင္း-ခံဖူးပါလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္
ဦးသက္က ဦးညြန္႔ကို သူ၏ဆရာဟူ၍ အသိအမွတ္မျပဳေၾကာင္း ထင္ရွား
လွပါသည္။
အခ်ဳပ္ကေတာ့ ဦးညြန္႔သည္ အနာဂါမ္ဆရာသက္ႀကီး၏ ဆရာ
မဟုတ္။ ဦးဘခင္၏ ဆရာ့ဆရာ-မဟုတ္။ ဦးဂိုအင္ကာ၏ ဆရာ၏ ဆရာ့-
ဆရာ(တတိယဆရာ)မဟုတ္ပါ ဟူသတည္း။
ဦးေကာသလ’သည္ ဆရာသက္ႀကီးႏွင့္ဆရာတူျဖစ္ေသာ အဆင့္တူ
မဟုတ္ပါဟူသတည္း။
(က) အမွတ္ျပမွာပါေသာ ကံမေကာင္းပံု၊ အေၾကာင္းမသင့္ပံု၊
ဗမာျပည္မွာ အဲသလုိမ်ိဳးေတြရွိပံုမ်ားကို စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ။
ထုျ႔ိပင္(ခ)ကို ျပန္၍ဖတ္ပါဦး။
ယင္း(ခ)ျဖင့္ ဦးညြန္႔သည္ ပုတီးဆရာႀကီး ျဖစ္သည္။
ဦးေကာသလႅ’သည္ ပုတီးဆရာျဖစ္ခဲ့သည္ဟူ၍ ျပပါသည္။
ေရွ႕ပိုင္း ေဆာင္းပါးမ်ားအရ အဆုိပါဦးညြန္႔၊ ဦးေကာသလႅ’တုိ႔၏ ေထရ၀ါဒ
အယူ၀ါဒမ်ားသည္ တန္ဖိုးရွိေသာအရာမ်ား မဟုတ္ေၾကာင္း ထင္ရွားၿပီး
ျဖစ္ပါသည္။
ယင္း(ခ)၌ပါေသာ မွတ္တမ္းကိုၾကည့္လွ်င္
ဓမၼာစရိယ ဦးေဌးလိႈင္
သည္ ဤကိစၥအတြက္ ျမန္မာျပည္ရွိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ကို
ေက်းဇူးျပဳခဲ့သူျဖစ္ပါသည္။
သူ႔စကားအတုိင္းဆုိရလွ်င္ တုိင္းျပည္ကို ကယ္တင္ခဲ့သူပါတကား။
(ခ)အမွတ္ျပဒုတိယပိုင္းတြင္ ဦးညြန္ေသၿပီး ဓာတ္ေတာ္က်ဟုဆုိကာ
(ဃ)အမွတ္ျပထဲတြင္ ဦးညြန္႔ ပရိနိဗၺာန္စံ-ဟုဆုိထားသည့္အတြက္ ဦးညြန္႔
သည္ လူ၀တ္ျဖင့္ရဟႏၲာ ျဖစ္ေနသူတည္းဟု ဆုိပါသည္။
ရဟႏၲာျဖစ္ေၾကာင္းမဂၢသစၥာသည္ ပုတးီ စိပ္ မဟုတ္ပါ။
ပုတီးစိပ္၍ ရဟႏၲာ မျဖစ္ပါ။
ဦးညြန္သည္ပုတီးသမားသာျဖစ္ေၾကာင္းမွာ ေသခ်ာပါသည္။ ဦးေကာသလႅ’ကိုယ္တုိင္ပင္
လွ်င္ ဦးညြန္႔နည္းအတုိင္းလုိက္၍ ပုတီးသမားပင္တည္း။
ဒြယနိႆိတ ပကာသနီက်မ္းေနာက္ပုိင္းင္းမွာလည္း
ဤပုတီးဂိုဏ္း၏ သမိုင္းမ်ား ပါရွိၾကသည္။ အကယ္၍ ပုတီးစိပ္မႈျဖင့္ ရဟႏၲာ
ျဖစ္လွ်င္ ယင္းရဟႏၲာ(ဦးညြန္႔)သည္ မဟာယာနလာ ရွင္ဥပဂုတ္၏
ညီကေလးသာ ျဖစ္ပါသည္။ မဟာယာနလာ ရွင္ဥပဂုတ္သည္လည္း
၀ိပႆနာမဂၢသစၥာ မရွိသူျဖစ္၍ ရဟႏၲာမဟုတ္သာတည္း။ မဟာယာနဂုိဏ္း၀င္ ေမာင္ၫြန္႔သည္လည္း ၀ိပႆနာမဂၢသစၥာ မရွိသူ(၀ါ) ပုတီးသိဒၶိ ျဖည့္က်င့္ေနသူ
ျဖစ္၍ ရဟႏၲာမဟုတ္သူေပတည္း။
ေထရ၀ါဒအစစ္မွာမူ လူ၀တ္ျဖင့္ ရဟႏၲာျဖစ္လွ်င္ ျဖစ္သည့္ေန႔
မွာပင္ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ရၿမဲ ျဖစ္ပါသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ဦးညြန္႔သည္ ရဟႏၲာဟု ဆုိလွ်င္ ဦးညြန္႔သည္ (၁၉၉၆)တုိင္ေအာင္ အသက္ရွင္ေနသူျဖစ္ျခင္း
ေၾကာင့္ မဟာယာနရဟႏၲာ(၀ါ) မဟာယာန ရွင္ဥပဂုတ္၏ညီကေလး
ရဟႏၲာ(၀ါ) မဂၢသစၥာမရွိဘဲ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ျဖစ္ေနေသာ ရဟႏၲာ-
ျဖစ္ပ ါေတာ့သည္။
ဆရာစဥ္ဆက္မွာ
“ဦးညြန္႔၊
၄င္းမွ ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း၊
အမရပူရဦးႀကိဳင္။
၄င္းတို႔မွ ဦးဥကၠံသဗုဒၶိ၊
ဦးဧသိက၊
ဦးနာရဒစသူမ်ား၊
၄င္းတုိ႔မွဦးေကာသလႅ’၊
ဦးဖုိးရွမ္း၊
ဦးစေႏၵာဘာသစသူမ်ား။
၄င္းတုိ႔မွ ယေန႔ေခတ္
ဦးေကာသလ’၀ါဒီ(အဓမၼ၀ါဒီျဖစ္ေသာ)ေထရ၀ါဒ ဆုိင္းဘုတ္တင္တရား
လုိက္စားသက္၀င္သူမ်ား”ဟူ၍ ျဖစ္လာၾကပါသည္။
ဦးညြန္႔၊ ဦးျမင့္သိန္း၊ ဦးႀကိဳင္တု႔ိ၏ ဆရာမ်ားမွာ
“ဒီပဲယင္းေက်ာက္စာတုင္ရြာက ေက်ာက္စာတုိင္ဆရာေတာ္၊
ဓမၼေစတီဆရာေတာ္၊
ဓမၼစၾကာဆရာေတာ္အမည္ခံ လူေသလူျဖစ္ရွင္ဥကၠ႒၊
ဂ်ပန္ႏုိင္ငံက မဟာယာနဆရာႀကီး ဒီ-တီ-ဆူဇူးကီး၊
ဆုိဟာကူအုိဂါတာ၊
အဂၤလန္ႏိုင္ငံက မဟာယာနဆရာႀကီး စရခ္မတ္ဟန္႔ဖေရး၊
ဆရာႀကီး အယ္လင္၀က္၊
ဘယ္ဂ်ီယံႏုိင္ငံကမဟာယာနဆရာႀကီး ေရာဘတ္လက္ဆင္၊
အိႏိၵယႏိုင္ငံက မဟာယာနဆရာ
ႀကီး ခရစ္ရွနမူသီး-စသူမ်ား” ျဖစ္ၾကပါသည္။
ဤနာမည္စဥ္မ်ားကို “အရိယသစၥာလမ္းစဥ္ ၀ိပႆနာတရား
မွတ္ခ်က္ေပါင္းခ်ဳပ္” အစ ပန္ၾကားလႊာမွာ အျပည့္အစံု ေတြ႔ရပါသည္။
အခ်ဳပ္ ကုိဆိုရလွ်င္ ဦးေကာသလႅ’ သည္ မဟာယာန၀ါဒီသာတည္း။
အမွတ္(ဂ)(ဃ)တုိ႔မွာ သတင္းေပးမႈသက္သက္သာ ျဖစ္ပါသည္။
သို႔ေသာ္ အံ႔ဖြယ္တစ္ခုမွာ မဟာယာန၀ါဒီျဖစ္ေသာ ဦးေကာသလႅ’က
ဘုိးေတာ္သန္းလွ၊
ဘုိးေတာ္မင္းသိခၤ တုိ႔ကို မဟာယာနေတြဟုဆုိကာ ပယ္ခ်ထားခ်က္
ပင္တည္း။
ဤ၌လည္း ေအာင္ျမင္သူတုိ႔ကိုျပ၍ နာမည္ယူျခင္းသာျဖစ္
ေၾကာင္း ထင္ရွားပါသည္။
ထင္ရွားပံုမွာ ဘုိးေတာ္သန္းလွသည္ ဆရာညြန္႔ကို ဆရာမထားဘဲ
ေအာင္မင္းေခါင္ကို ဆရာထားသူျဖစ္သြားသည္။
မင္းသိခၤကေတာ့ ေဗဒင္ဆရာပင္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ နာမည္ယူမႈသာျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားပါသည္။
ထို႔ျပင္ (င)ကို ျပန္၍ဖတ္ရႈပါ။
ယင္း(င)ျဖင့္ ဦးေကာသလႅ’သည္
ဆရာႀကီးဦးညြန္႔၏ ေနာက္ဆံုးတပည့္ ျဖစ္သည္(၀ါ) ဦးေကာသလႅ’၏
ေထရ၀ါဒဆုိသည္မွာ ဆရာႀကီးဦးညြန္႔၏ ၀ါဒျဖစ္သည္ဟူ၍ သိေစပါသည္။
ေထရ=ပုဆုိး၀တ္ ဆရာႀကီးဦးညြန္႔၏။ ၀ါဒ=ျမတ္ဗုဒၶ ၏ တရား
တုိ႔ကို ပ်က္ေအာင္ဖ်က္ေသာ ၀ိပႆနာအတု တရားစုေပတည္း။
ဤသို႔ သာလွ်င္ ေထရ၀ါဒပုဒ္က အဓိပၸာယ္ရေနၿပီ ျဖစ္ေသာ
ေၾကာင့္ ဦးေကာသလႅ’၏ ေထရ၀ါဒသည္ ပုဆုိး၀တ္မေထရ္ ဦးညြန္႔၊
ဦ း ျမင္႔သိန္းတုိ႔၏ ၀ါဒျဖစ္သည္ ဟူ၍ ဆုိခဲ႔ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္ ။
ဤ(င)၌လည္း
နာမည္ႀကီးလွေသာ လယ္တီဆရာေတာ္ႀကီးကို
အသံုးျပဳ၍ နာမည္ေကာင္း-ယူထားပါသည္။
မံုရြာနယ္မွာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလဲ မသြားရဘဲ
ဘုရားထံမွလဲ မခံယူရဘဲ ဥပုသ္ေစာင္႔၍ ရႏိုင္ေသာ
ေထရ၀ါဒ္ ရွိေနသည္ဆုိတာ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းလွပါသည္။
ယင္းဥပုသ္မ်ိဳးသည္
ေထရ၀ါဒအစစ္တုိ႔ က်င့္သံုးခံယူေသာ ဥပုသ္မ်ိဳး မဟုတ္ဟူ၍ မွတ္ၾကရမည္။
ဓမၼေစတီဦးေကာသလႅ’၏ ဆုိလိုရင္းမွာ ဤသုိ႔ပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ဥပုသ္ေစာင့္မႈဟူသည္ ဘုရားထံမွ၊ သို႔မဟုတ္ ဘုန္းႀကီးထံမွ ခံယူရစၿမဲသာ
တည္း။
သို႔ျဖစ္၍ ဦးညြန္႔ရွိရာ မ်က္ႏွာမူလုိက္ၿပီး ဥပုသ္ခံယူလွ်င္ ဦးညြန္႔
သည္ပင္လွ်င္ ဘုရားျဖစ္ေပသတည္း၊ သို႔မဟုတ္ ဦးညြန္႔သည္ပင္လွ်င္
ဘုန္းႀကီးရဟန္းျဖစ္ေပသတည္းဟူ၍ ဆုိလုိပါသည္။
အလြန္ေၾကာက္စရာေကာင္းလွေသာ စကားေပတည္း။
ဗုဒၶသာ၀က၊ ေထရ၀ါဒီအစစ္တုိ႔အေနျဖင့္
လံုး၀ မဆုိ၀ံ့ေသာစကား ျဖစ္ပါသည္။
မဟာယာနတုိ႔ကေတာ့ ဘုရားခ်ည္းျဖစ္ၾကသကိုး။
ထုိ႔ျပင္(စ)ကို ျပန္၍ဖတ္ရႈပါ။
(စ)ျဖင့္ ဓမၼေစတီဦးေကာသလႅ’က
သူက ဘယ္သူလဲတဲ့။
ေျဖလုိက္ၾကပါေတာ့ေနာ္။
“ပညာေနတၱိ၀ိပႆနာက်မ္ း ဆိ ု တ ာ
ဤေနရာတြင္ ပညာေနတၱိ၀ိပႆ
နာက်မ္း၏ မာတိကာမွ်ကိုေသာ္မွ ေဖာ္ျပႏုိင္ျခင္း မရွိေသးပါ။
ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕ ဥကၠ႒ျဖစ္ေတာ္မူေသာ မေကြး
ဆရာေတာ္ႀကးီ အား ေလွ်ာက္ထားဖူးရာ ဆရာေတာ္ႀကိးက ဤသုိမိန္႔ပါသည္။
“အဲဒီစာအုပ္ႀကီးကို တုိ႔လဲ ဖတ္ဖူးပါတယ္။ တစ္လံုးမွ နားမ
လည္ပါဘူး။ ဘာေတြ ေရးထားမွန္းကို မသိဘူး။ တစ္ခ်က္မွ မွန္တာမပါ
ဘူး”ဟူ ၍ ျဖစ္ပါသည္။
ဆရာေတာ္ႀကီးက နားမလည္ေသာ စာအုပ္ႀကီးသည္ မွန္ေသာ
စာအုပ္ႀကီး ျဖစ္ပါမည္လား...။ အမွားႀကီး ျဖစ္ပါမည္လား...။ စဥ္းစား
ၾကည့္ေတာ္မူၾကပါ။
မေကြးဆရာေတာ္ႀကီးသည္ အစစ္ျဖစ္ေသာ ေထရ၀ါဒပိဋကသံုးပံု
တုိ႔၌ လိမၼာကြၽမ္းက်င္ သိျမင္ေတာ္မူပါသည္။
လူေသလူျဖစ္ရွင္ဥကၠ႒၀ါဒ
ေတြကို အမွားအမွန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်မွတ္ေရးအဖြဲ႕တာ၀န္ေဆာင္ ၀ိနည္းဓိုရ္
ဆရာေတာ္လည္း ျဖစ္ေတာ္မူပါသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ပုတီးသမားႀကီးဦးညြန္႔၏ မဟာယာန၀ါဒျဖစ္ေသာ
၀ိပႆနာအမည္ခံ ေထရ၀ါဒအမည္ခံ၊ ဒႆနသမၸဒါအမည္ခံ-တရားတုိ႔၏
အေနအထားႏွင့္ဦးညြန္႔၏ တပည့္ျဖစ္ေသာ ဓမၼေစတီဦးေကာသလႅ’၏
၀ိပႆနာအမည္ခံ၊ ေထရ၀ါဒအမည္ခံ၊ ဒႆနသမၸဒါအမည္ခံတရားတို႔၏
အေျခအေနတုိ႔ကို စာဖတ္သူကိုယ္တုိင္ ႀကိဳက္သလိုသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၾက
ပါေလ။
သမိုင္းအမွန္ေတြကို လံုေလာက္ေအာင္ တင္ျပေပးမႈသည္သာလွ်င္
ေ၀ဖန္ေရးဆရာတု႔ိ ေဆာင္ရကရမည္ကစၥ ျဖစ္ပါသည္။ «သမိငး္ အမွားေတြကုိ
ယံုေလာက္ေအာင္ တင္ျပေပးမႈသည္ကား လူလိမ္တုိ႔၏ ကိစၥပါေပ။»
ထုိ႔ျပင္ (ဆ)ကို ဆက္ၾကရေအာင္။
(ဆ)ကိုျပန္၍ ဖတ္ပါဦး။
ယင္း(ဆ)ျဖင့္ ဦးေကာသလႅ’ မရွိေတာ့လွ်င္ ဒႆနသမၸဒါနည္း ေပ်ာက္ကြယ္
သြားမွာ ဟူ၍ျပပါသည္။ သာဓု-သာဓု။ သုရာတြင္ သာဓုေခၚရပါေသာ္လည္း
(ဦးေကာသလ’သည္ ေနာက္ဆံုးက်ည္ဆန္)ဟုဆုိသျဖင့္
ေၾကာက္မိပါေသးသည္။
က်ည္ဆန္ထဲမွာ ေပါက္ကျဲြခင္းသေဘာ၊ မီးေလာင္ကြၽမး္ ျခင္းသေဘာ၊
သက္ရွိေတြကို ေသေစႏိုင္ျခင္းသေဘာ၊ ေျချပတ္လက္ျပတ္ျဖစ္ေအာင္ ျပဳႏုိင္
ျခင္းသေဘာ၊ သက္မဲ့ေတြကို ပ်က္စီးေစျခင္းသေဘာ စသည္မ်ားက အျပည့္
ရွိေနၾကေပသည္။
ဘုရားရွင္၏ သာသနာမွာေန၍ ဦးၫြန္႕၏၀ါဒတုိ႕ကုိ
ေပ်ာက္သြားမွာစုိးရိမ္ ေနသူႏွင္ ့
ဘုရားရွင္၏ သာသနာမွာ ေန၍ ဘုရားရွင္၏၀ါဒတုိ႔
ကို ထိခုိက္ခံရမွာစိုးရိမ္ေနသူတုိ႔ မိမိတုိ႔ ရပ္တည္ခ်က္အတိုင္း
မိမိတုိ႔လုပ္ငန္းေတြကုိျပဳလုပ္ေနၾကရပါလိမ္႔ဦးမည္ ။
မွ ာ ထားခ်က္။ ။ တစ္ေက်ာ့ျပန္ ေထရ၀ါဒအမည္ခံ အဓမၼ၀ါဒ
သည္ ၁၃၄၁-(၁၉၈၀)ခု မွာ စတင္ ၍ ေမြ း ဖြ ာ းလာသတည္း။
၁၃၅၁-(၁၉၉၀)မွာ အရြယ္ေရာက္လာပါသည္။
၁၃၆၆-(၂၀၀၅)မွာ အႀကီးအက်ယ္
ေအာင္ျမင္၍ ထင္ရွားလာပါသည္။
၁၃၆၉-(၂၀၀၈)မွာ တစ္ႏုိင္ငံလံုးလႊမ္းမုိးေအာင္
က်ယ္ျပန္႔လာ၍ ပရိသတ္အင္အား အလြန္ ႀကီးထြားလာပါသည္။
ထုိအခါက်မွ ပရိသတ္အားကိုးျဖင့္ ပို၍ေပၚတင္က်လာပါသည္။
၁၃၇၁-(၂၀၁၀)ေလာက္က်ရင္ေတာ့ တုိင္းသူျပည္သားအားလံုး
တုိ႔က “ငါတုိ႔က အစစ္ျဖစ္ေသာေထရ၀ါဒ-ဗုဒၶ၀ါဒတုိ႔ကို လုိက္နာသူမ်ား
ေပတည္း။
သူတို႔ကေတာ့ အတုျဖစ္ေသာေထရ၀ါဒ-ဦးညြန္႔၀ါဒ-ဦးျမင့္သိန္း
၀ါဒ-တို႔ကို လုိက္နာသူမ်ားေပတည္း”ဟူ၍
ကြဲျပားကာ ျခားနားလာၿပီး-
“ေၾသာ္ အစစ္ျဖစ္ေသာ ေထရ၀ါဒ-ဗုဒၶ၀ါဒါတို႔ကို နာမည္ယူသံုးၿပီး
အတုျဖစ္ေသာေထရ၀ါဒ-ဦးညြန္႔၀ါဒတုိ႔ထဲသို႔ ၀င္ေရာက္လာေအာင္ ငါတုိ႔ကို
မလိမ့္တစ္ပတ္-လွိမ့္-အပတ္ပတ္တို႔ျဖင့္ ခ်ာခ်ာလည္ေအာင္ သူတို႔က
လွည့္ထားလ်က္ စားေနၾကတာပါကလား”ဟူ၍ သိျမင္လာၾကေပေတာ့မည္။
ထုိအခါမွာေတာ့ မည္သို႔ရွိပါေတာ့အ့ံနည္း။ (မသိႏုိင္ေသးပါ။)
“ဤဒႆနသမၸဒါနည္းသည္ လြယ္လြယ္ကူကူပဲ ကြယ္ေပ်ာက္ သြား
ပါလိမ့္မယ္”ဟူေသာ အဆုိသည္(ဆုိသည့္အတုိင္း) မွန္ကန္ပါေစသတည္း
ဟူ၍သာလွ်င္...။
ထုိ႔ျပင္(ဇ)ကို ဆက္ၾကည့္ရေအာင္။
(ဇ)မွာ ဓမၼေစတီက-”ၾကားဖူးထားေသာဗုဒၶ၏ ၀ိပႆနာနည္းေတြ၊
ဗုဒၶေဟာသည္အတိုင္းလုိက္ေနၾကေသာ မဟာစည္၀ိပႆနာနည္းေတြ၊
ဗုဒၶေဟာသည့္အတုိင္း လုိက္ေနၾကေသာ မုိးကုတ္၀ိပႆနာနည္း
ေတြ...နည္းေတြ...နည္းေတြ။ အဲဒါေတြအားလံုးကို ဖယ္ပစ္
လုိက္ၾက-ပယ္ပစ္ၾက”ဟူ၍ အမိန္႔ေပးထားပါသည္။
ဤအမိန္႔ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ေပးရသနည္း။
အခုေထရ၀ါဒ ဒႆနသမၸဒါနည္းကို ေဟာျပေတာ့မွာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။
(၀ါ) ေထရ၀ါဒ ဒႆနသမၸဒါနည္းသည္
ျမတ္ဗုဒၶေဟာေသာ တရားနည္း မဟုတ္ေသာေၾကာင့္တည္း။
ဤ(ဇ)အမွတ္ျပတြင္
ေကာက္ယူျပထားသည့္ ဥကၠံသဗုဒၶိ-ၾသ၀ါဒေတာ္သည္
“အစစ္ျဖစ္ေသာ ေထရ၀ါဒီဘုန္းႀကီး ရဟန္းသံဃာေတာ္တုိ႔သည္
ႏြားသူခုိးတို႔ေပတည္း”ဟူ၍ စြပ္စြဲထားသည့္ ရန္စစကားႀကီးသာ ျဖစ္ေန
ပါသည္။
ဤသို႔ေသာစကားျဖင့္ သံဃာတုိ႔ကိုစြပ္စဲြသူသည္ ဘယ္လို သတၱ၀ါ
ျဖစ္သနည္းဟူ၍ ဆင္ျခင္ၾကည့္လုိက္ေသာအခါ-”သူမ်ားကိစၥထဲ ၀င္မရႈပ္နဲ႔။
သီလရွင္ ေက်နပ္ရင္ ဇရပ္ပဲ က်ဳိးက်ဳိး-ဗန္းပဲ ေပ်ာက္ေပ်ာက္” ဟူ၍ အယူ
၀ါဒရွိသူျဖစ္သတည္း။
“ဇရပ္က်ဳိးက်ဳိး ဗန္းပဲေပ်ာက္ေပ်ာက္”ဟူ၍ အယူ၀ါဒရွိသူ
ဥကၠံသဗုဒၶိသည္
သံဃာေတာ္တို႔ကို စြပ္စြဲ႐ံုမွ်ျဖင့္ အားမရေသးျခင္းေၾကာင့္
လူတုိ႔ကိုလည္း ဤသို႔ စြပ္စြဲလုိက္ပါေသးသည္။
“ဒီေန႔ ၀ိပႆနာလုပ္တယ္ဆုိတဲ့
လူေတြက ခါးေတာင္းက်ဳိက္-တလြဲ...”ဟူ၏။
ဓမၼေစတီ ဆရာစဥ္ဆက္
`ဓမၼေစတီ´အမည္ရွိေခြပါ အမွတ္(၁၅)ပုဒ္၌ ဦးေကာသလႅ’က
ဤသုိ႔ ေဟာထားပါသည္။
`ဒီေနရာမွာ...ဓမၼေစတီ ဆရာစဥ္ဆက္တုိ႔ရ႕ဲ တိဟိတ္လ႔ို ယူဆ
ပံုကုိလဲ ေျပာပါ့မယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ...ရွိရွိသမွ် ဆရာေတာ္မ်ားက
လဲ သူတုိ႔ကုိယ္သူတ႔ို `တို႔က ဒြိဟိတ္။ ဒီဘ၀ေတာ့ တရားမရႏိုင္ဘူး`လိ႔ု
ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၾကပါတယ္။
`.ဒါေပသိ-ဘုန္းႀကီးမ်ားရဲ႕ ဆရာေတာ္ႀကီးက စကား
တစ္ခြန္း ေျပာလုိက္ပါတယ္။ ပဋိသေႏၶတုန္းကေတာ့ ဒြိဟိတ္
ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ဆရာေကာင္းသမားေကာင္းနဲ႔ေတြ႔၍ တရား
ဘာ၀နာလုပ္ေသာအခါ ပ၀တၱိမွာ တိဟိတ္ျဖစ္ခြင့္ ရွိပါတယ္။
အလြန္ရွားပါးတဲ ့ ဆံုးျဖတ္ ခ်က္ပ ဲ ။
`ဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္က-ဒီေန႔ ၀ိပႆနာေလာကႀကီး၊ တရားဓမၼ
ေလာကႀကီးအတြက္ (အေရးႀကီးလွပါတယ္။) ဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္သာ
မခ်ခဲ့ရင္ သူတုိ႔ လူထြက္ၾကရေတာ့မွာ။ မိန္းမယူရေတာ့မွာ။ ...
တို႔ဆရာေတာ္ကေတာ့ ပဋိသေႏၶတိဟိတ္၊ ပ၀တၱိတိဟိတ္။ ဒါ- ကီး။
`အဲဒါ ပစၦိမဘ၀ိကသားနဲ႔ ဗုဒၶေလာင္းပါ။ ေမြးတုန္းက ဒြိဟိတ္။
ပ၀တၱိမွာ တိဟိတ္။ အဲဒီဇာတ(ေမြးရာပါ)တိဟိတ္ကို က်ဳပ္တုိ႔ မသိ
ႏုိင္ဘူး။ က်ဳပ္တုိ႔ သိႏုိင္သည့္ တိဟိတ္မွာ ၀ိဇၨာဥာဏ္ သမၼာဒိ႒ိ
ကိန္းေအာင္ တရားအားထုတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားပါ။
`ဘုန္းႀကီးမ်ားရဲ႕ ဆရာေတာ္ေတြက ပ၀တၱိတိဟိတ္ျဖစ္ရင္
တရားရတယ္လုိ႔ ယူဆၾကတယ္။ ပစၦိမဘ၀ိကသားဆိုတာ ဒီဘ၀
ေသာတာပန္မတည္ဘဲ မေသဘူး။ တရားရကို ရတယ္။´
ေျဖရွင္းခ်က္............
အထက္ပါတုိ႔သည္ အဂၤုတဳိၱ ရ္ပါဠိေတာ္၊ ဆကၠနပါတ္၊ သီတ၀ဂ္၊ အာ၀ရဏသုတ္။
၀ိဘင္းပါဠိေတာ္၊ ဥာဏ၀ိဘင္း။ ပဋိသမၻိဒါမဂ္ပါဠိေတာ္၊ မဟာ၀ဂ္။ ပုဂၢလပညတ္ပါဠိေတာ္။ ထုိထုိအ႒ကထာမ်ားအားလံးု ႏွင့္
ဆန္က်ငၾ္ကပါသည္။ အက်ယ္သိလုိပါက ျမတ္ပန္းရဂံု႐ုပ္စံု ဓမၼစာေစာင္၊ အမွတ္-၂၁၁၊
ဧၿပီလ၊ ၂၀၀၉-ခုႏွစ္၌ ပါရွိေသာ အရွင္ေကာ၀ိဒ(ေယာ)၏ `တိဟိတ္ ကိစၥ´
ေဆာင္းပါးကို ရွာေဖြ၍ ဖတ္ရႈၾကပါကုန္။
ဤေနရာတြင္ လုိရင္းတစ္ခ်က္ေလာက္သာ ေ၀ဖန္လုိက္ရလွ်င္
`ျမတ္ဗုဒၶ၏ပါဠိေတာ္မ်ား၊ ရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသ၏ အ႒ကထာမ်ားကို
ပစ္ ပ ယ္ ထ ားသည္´ ဟူ ၍ သာ ျဖစ္ ပ ါသည္ ။
အကယ္၍ ပါဠိေတာ္၊ အ႒ကထာ၊ ဋီကာတုႏင့္ ညီညြတ္လွ်င္ အကိုးအကား အခုိင္အမာျပသင့္ပါသည္။
`ဘုန္းႀကီးမ်ားရဲ႕ အာစရိယ၀ါဒ´ဟုသာ
ကိုးကားျပ၍ မရႏုိင္ပါ။ မွန္၏။ ၄င္းဥကၠံသဗုဒၶိသည္ အဓမၼ၀ါဒီ ျဖစ္သည္။
ေရွ႕တြင္ ေဖာ္ျပခဲ႔ျပီးပါျပီ။
မွာထားခ်က္။ ။ အထက္ပါ တိဟိတ္ဆံုးျဖတ္သည့္အရာတြင္
၀ိဇၨာဥာဏ္-သမၼာဒိ႒ိ-ကိန္းေအာင္ တရားအားထုတ္နုိင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍
သံုးထားပါသည္။ ၀ိဇၨာဥာဏ္ သမၼာဒိ႒ိအရ အဘယ္ကို ယူရမည္နည္းဟု
ေမးလွ်င္- အေၾကာင္းခႏၶာ(အေတြးပံုရိပ္-ပညတ္)ကို သိျမင္ေသာဥာဏ္ဟူ၍
ယူရပါမည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၀ိဇၨာဥာဏ္ဟူသည္မွာ မိစၦာဥာဏ္သာတည္း။
ဓမၼေစတီ-အမည္ရွိေခြပါ အမွတ္(၁၇)ပုဒ္၌ ဦးေကာသလႅ’က
ဤသို႔ ေဟာထားပါသည္။
`ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးဘ၀ကတဲက ေထရ၀ါဒလမ္း
ေၾကာင္းေပၚသို႔ မ်ဳိးေစ့ခ်-စိုက္ပ်ဳိးေပးခဲ့ေသာ အေဖဦးသန္းျမင့္၊
အေမေဒၚတင္လွတို႔ကို ပထမေက်းဇူးစကား ဆုိပါ၏။
ထုိေထရ၀ါဒမ်ိဳးေစ့ကို ေရေလာင္းေပါင္းသင္၍ ႀကီးပြားေအာင္ သန္႔ရွင္းတဲ့
အပင္ကေလးတစ္ပင္ျဖစ္ေအာင္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးတဲ့ ဆရာေတာ္
ဦးဥကၠံသဗုဒၶိကို ဒုတိယေက်းဇူးစကား ဆုိပါ၏။
`ဤ´ ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာ အေရွ႕ေတာင္အာရွသုိ႔
ေရာက္ရွိလာပံု´ ေခါင္းစီးကို အတည္ျပဳေပးေသာ ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃ
မဟာနာယကအဖြဲ႕ကို တတိယ ေက်းဇူးစကား ဆုိပါ၏။
ႏုိင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕ကို အားလံုးေသာ ပုဂၢိဳလ္ေတြက ပထမ
ေနရာမွာ ထားၾကတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ မရဘူး။ မထားဘူး။
ကုိယ္က နဂိုကတည္းက ေထရ၀ါဒကို ကိုယ္႔အေမ အေဖက ေပးတာ။
ၿပီးေတာ့မွ သူတုိ႔ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕က `ဟာ
ဒီေခါင္းစဥ္ သိပ္ေကာင္းတာ´လုိ႔ အသိအမွတ္ျပဳေပးတာ။ ဘုန္းႀကီး
က ေတာင္းထားတာကို သူတို႔က အသိအမွတ္ျပဳတာ ျဖစ္ျခင္း
ေၾကာင့္ သူတုိ႔ကို တတိယေနရာသို႔ ပို႔လုိက္ပါတယ္´
ဦးသန္းျမင့္+ေဒၚတင္လွ+ဦးဥကၠံသဗုဒၶိတို႔ထံမွ ဓမၼေစတီဦးေကာသလႅ’-ရရွိထားေသာ
ေထရ၀ါဒသည္ အဓမၼ၀ါဒျဖစ္ေသာ ေထရ၀ါဒ ျဖစ္သည္။
ယခုဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔-ရရွိထားေသာ ေထရ၀ါဒသည္ ဓမၼ၀ါဒ ျဖစ္ပါသည္။
ဓမၼေစတီတုိ႔၏ ေထရ၀ါဒ
`ပါသာဒိကသုတ္´ အမည္ရွိေခြထဲတြင္ ဒုတိယေခြ၌ ဓမၼေစတီ
က ဤသို႔ ေဟာထားပါသည္။
«က» `ဘုနး္ ႀကးီ မ်ားက ေထရ၀ါဒ ဒႆနသမၸဒါနည္းဆုၿိပီး နည္း
တစ္ခုနဲ႔ ေဟာပါတယ္။ ဒီကေန႔ ျမန္မာတစ္ျပည္လံုးမွာ ၀ိပႆနာလုပ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဘာ၀နာသမၸဒါ နည္းနဲ႔ လုပ္ေနၾကေတာ့ အက်ိဳးသတ္သမားေတြျဖစ္ၿပီး
ဥေစၦဒဒိ႒ိသမားေတြ ျဖစ္ေနၾကလုိ႔
ေသရင္ အ၀ီစိေရာက္ၾကရမယ့္
သူေတြခ်ည္း ပါပဲ ။
`ဘုန္းႀကီးတို႔က နဲနဲကေလးပဲ (ေဟာမွာပါ။) အကုန္မေဟာပါ
ဘူး။ ကိုယ့္ဆရာသမားမ်ားက ေပးခဲ့တဲ့...(နည္းေတြပါ။) ဆရာ
ေတာ္ဦးဥကၠံသဗုဒၶိေပါ့။ (အဲဒါ) ဒီဆရာေတာ္ ဦးစေႏၵာဘာသတုိ႔ရဲ႕
ဆရာေပါ့။ အဲဒီဆရာေတာ္ (ဥကၠံသဗုဒၶိ)က ေပးခဲ့တဲ့ အရိယသစၥာ
နည္းရယ္၊ သတိပ႒ာန္နည္းရယ္၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္နည္းရယ္၊ ပဋိသမၻိ
ဒါနည္းရယ္၊ ပ႒ာန္းနည္းရယ္လုိ႔ နည္း(၅)နည္း ရွိပါတယ္။
(ခ) `ဒီေတာ့ ဒီကေန႔ တရားအားထုတ္တဲ႔ပုဂၢဳိလ္ေတြကုိ ဘုန္းႀကးီ
မ်ားက ေမးၾကည့္ပါတယ္။ လူတုိင္းကို ေမးပါတယ္။
ေဟတုပစၥေယာ...(ပ)...အ၀ိဂတပစၥေယာ။ ဒီ (၂၄)ပစၥ ည ္းထဲမွာ
ယူတယ္ လွမ္းတယ္လုိ႔ ပါသလား။ (မပါဘူးဗ်။) မပါဘဲ တရား
ရတယ္ ။ (မွ တ္ထ ား-မွ တ ္ ထ ား။)
(ဂ) `ဘုန္းႀကးီ တိ႔ု တရားေဟာတာကို သတိပ႒ာန္လည္း မပါဘူး
လို႔ ေျပာၾကတယ္။ ဘာလုိ႔ မပါရမွာလဲ။ ငါက သတိပ႒ာန္လဲ ေဟာ
တယ္။ ဓမၼာႏုပႆနာ=ဥပါဒါနကၡႏၶာကို ေဟာတယ္။ ဓမၼာႏုပႆ
နာကို ဘယ္လုိ႐ႈလဲဆုိရင္ ပဥၥသုဥပါဒါနကၡႏၶသု။ ဒါပဲ။ အခု အဲဒါ
ေတြကို မေျပာပါဘူး။ အရိယသစၥာနည္းက ဓမၼစၾကာက လာတယ္။
သတိပ႒ာန္နည္းက မဟာသတိပ႒ာနသုတ္က လာတယ္။
ပဋိစၥသမုပၸါဒ္နည္းက ေျပာစရာ မလုိပါဘူး။ ပဋိသမၻိဒါနည္းက်ေတာ့ ဗမာ
ျပည္မွာ ေဟာတဲ့ ဘုန္းႀကီးက ရွားပါတယ္။ ဖႆ၌သိေသာဥာဏ္
သည္ အတၳပဋိသမၻဒါမည္၏။ ဖႆ၏ အေၾကာင္း၌ သိေသာဥာဏ္
သည္ ဓမၼပဋိသမၻိဒါမည္၏။ အဲဒီအထဲမွာ ေကသာ=ဆံပင္ဆိုတာ
ေတြလဲ မပါပါ။ ယူတာ လွမ္းတာ ၾကြတာ ေတြလဲ မပါပါ။
(ဃ) `ဘုန္းႀကီးတုိ႔ရဲ႕ ဆရာေတာ္ျဖစ္တဲ့ ဦးစေႏၵာဘာသက
တရားေဟာေနတာ ႏွစ္ ၂၀-ေက်ာ္ ရွိပါၿပီ။ မွတ္တမ္းတင္ထား
တာက မရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ဦးစေႏၵာေဟာသမွ်တုိ႔ကို မွတ္တမ္း
တင္ဖို႔ေျပာၿပီး မွတ္တမ္းတင္ၾကရပါတယ္။ ခုဆုိရင္ ဦးစေႏၵာေဟာ
ထားတာေတြ ေတာ္ေတာ္ မွတ္တမ္းရွိလာပါၿပီ။
`ဒီေထရ၀ါဒဒႆနသမၸဒါနည္းနဲ႔ ေဟာထားတဲ့ တရားေခြ
ကို အေပၚမွာထားၿပီးေတာ့ အဂၢမဟာပ႑ိတဆရာေတာ္ႀကီး
က ေအာက္ က ေန က်ဳံ ႕ က်ဳံ ႕ ကေလးနဲ ႔ ထုိင္ျပီး နာယူတယ္ ။
အဘိဓဇ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြက နာယူၾကတယ္။ အဲဒါ...။
(င) `ဦးေကာသလႅ’သည္ စာတတ္ပါတယ္။ တရားေဟာပါတယ္။
ဒါေပသိ-တဏွာေက်ာ့ကြင္းမွလဲ မလြတ္ေသးပါ။ မိစၦာဒိ႒ိေက်ာ့
ကြင္းမွလဲ မလြတ္ေသးပါ။ ငါက စာတတ္တယ္။ အသက္ ၄၀-နဲ႔
ပိဋကတ္သံုးပံု အာဂံုေဆာင္ႏုိင္ခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ မာနေက်ာ့ကြင္းမွလဲ
မလြတ္ေသးပါ။ ခုခ်န္ထိေတာ့ ေခ်ာတိုင္ထိပ္မွာပဲ ရိွတယ္။ ေခ်ာတုိင္
ေပၚက ေလွ်ာမက်ေသးပါဘူး။
`ဦးစေႏၵာဘာသာက ဘုနး္ ႀကးီ တိ႔ု ဆရာပါ။
ဆရာေတာ္ ဦးေသာဘနဆုိတာလဲ ဆရာသမားပါပဲ။ မယံ၊ တပည့္ေတာ္=ေထရ၀ါဒီတုိ႔
သည္။ တဏွာပါေသဟိ၊ လုိခ်င္တဲ့ တဏွာေက်ာ့ကြင္းတုိ႔မွလည္း။
၀ိမုစၥႏၲိ၊ လြတ္ၾကပါကုန္၏။ ဒိ႒ိပါေသဟိ၊ အယူမွားတဲ့ ေက်ာ့ကြင္း
တုမလည္း။ ၀ိမုစႏ၊ိၲ လြတၾ္ ကပါကုန၏။ မာနပါေသဟိ၊ ...။
ဣႆမစၦရိယပါေသဟိ၊...ဦးေကာသလႅ’ကို ၾကည့္။ ဦးေကာသလႅ’က
ေက်ာ့ကြင္းေတြထဲမွာ မရွိဘူး။ လြတ္ကင္းေနတယ္။
(စ) `ဟိုလြန္ေလၿပးီ ေသာ ၂၆-ႏွစ္ေလာက္က ေရျမဳပ္တဲ႔အထဲမွာ
ေထရ၀ါဒတရားေတြကုိ က်ားကုတက်ားခဲ လုပ္ခဲ႔တ့ဲ ဦးစေႏၵာဘာသ
ကို ရွိခုိးပါတယ္။ ဦးစေႏၵာဘာသဆုိတာ...ေျမာက္ဥကၠလာမွာ
ဘုန္းႀကီးတယ္။ ဒီဂုဏ္ေတြကို ရွိမခုိးပါဘူး။
`ဦးေကာသလႅ’ဆုိတာကလဲ ငမိုးရိပ္ေခ်ာင္းေဘးက သဲေတာထဲ
မွာ ဦးစေႏၵာတုိ႔၊ ဦးရွမ္းတုိ႔၊ တရားသင္တန္းလာတက္ၾကတဲ့ ဆရာ
ေတာ္ေတြ၊ ဒီဆရာေတာ္ေတြရဲ႕ ေထြးခံေဆးရင္း ၾကက္သြန္လွီးရင္း
ေထရ၀ါဒကို ရခဲ့တဲ့ဘုန္းႀကီးပါ။
(ဆ) `အခုဆုိရင္ ဆရာေတာ္ဦးဣေႏၵာဘာသ မရွိေတာ့ဘူး။
ဆရာေတာ္ဦးဥကၠံသဗုဒၶိ မရွိေတာ့ဘူး။ ဆရာေတာ္ ဦးဧသိက မရွိ
ေတာ့ဘူး။ ဘုန္းႀကီးတို႔အလွည့္ ေရာက္လာပါၿပီ။ ဘုန္းႀကီးဆိုလိုတဲ့
သေဘာကို ခင္ဗ်ားတို႔ သေဘာေပါက္ပါတယ္ေနာ္။ ေထရ၀ါဒသာ
သနာေတာ္ကို ခက္ခက္ခဲခဲ တည္ေထာင္ရပါတယ္။
ဆရာေတာ္ ဦးနာရဒ ဆုိရင္ `ညစာခုိး စားတယ္ ။ ဒကာမနဲ ႔
တြ ဲသြားတယ္ လုိ႔ ဆရာႀကီး (ဦးျမင္႔သ ိန္း )ဆီ တရားလိ ုက္တုန္းက
အေျပာခံရတယ္။ အံမယ္ေလး။ တုိ႔လဲ အေျပာခံ ရတာပဲ။
အဲသလုိမ်ဳိး ခက္ခ က္ခ ဲ ခ ဲ တည္ ေ ထာင္ခ ဲ ့ရတဲ ့ ေထရ၀ါဒသာ
သနာေတာ္ ႀကီး ...။
`အခု ထုိက္သင့္သေလာက္ေပါ့။ ျပန္႔သင့္သေလာက္လဲ ျပန္႔ပါ
တယ္။ ပြားသင့္သေလာက္လဲ ပြားပါတယ္...။ အဲဒါေၾကာင့္မို႔
မပယ္သင့္ မပယ္ထုိက္တဲ့ခႏၶာကို ပယ္ရင္သတ္ရင္ ဥေစၦဒဒိ႒ိ
ျဖစ္တယ္။ ပယ္သင့္ပယ္ထိုက္တဲ့ခႏၶာကို လက္ထဲမွာ သိမ္းထားရင္
သႆတဒိ႒ိျဖစ္တယ္။
ေ၀ဖန္ေျဖရွင္းခ်က္ အက်ဥ္း။
(က) ၌ အဓမၼ၀ါဒျဖစ္ေသာ ေထရ
၀ါဒ ... နည္းဟု မွတ္ပါ။
ျမန္မာျပည္ရွိ တရားသမားေတြအရ
မဟာစည္ဆရာေတာ္ႀကီး၊
မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီး၊
မင္းကြန္းဆရာေတာ္ႀကီးတုိ႔ပါ ဥေစၦဒဒိ႒ိသမားမ်ားျဖစ္၍ အ၀ီစိက်-ဟု ဆုိထားပါသည္။
(ခ) ျဖင့္ မဟာသတိပ႒ာနသုတ္လာ ကာယာႏုပႆနာ-ဣရိယာ
ပထပဗၸႏွင့္ သတိသမၸဇညတုိ႔ကို ပယ္ခ်ထားသည္။
စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ။
ျမတ္ဗုဒၶ၏တရားေတြကို ဖ်က္ဆီးသူပါလား။
(ဂ) ၌ ဓမၼာႏုပႆနာကို ဥပါဒါနကၡႏၶာဟု ဆုိထားရာ ၄င္းဥပါဒါနကၡႏၶာဟူသည္
အေတြးပံုရိပ္(ပညတ္)ကို ဆိုလိုျခင္းေၾကာင့္ အမွားသာတည္း။
ပဋိသမၻဒါနည္းမွာ သာသနာႏွစ္ ၁၀၀၀- အတြင္း မွာသာလွ်င္ ရွိေကာင္းေသာ
နည္း (၀ါ) ပဋိသမၻိဒါဥာဏ္ျဖစ္၍ အရိယာျဖစ္သူသည္ ပါရမီႀကီးသူျဖစ္၍
သာသနာႏွစ္ ၁၀၀၀-ေနာက္ပငး္ မွာ မရွႏငေတာ့ၿပဟ၍ အဂၤုတဳိၱရ္အ႒ကထာ
(ပ-အုပ္၊၆၇။ဋီကာ-ပ-အုပ္၊ ၁၁၈)တို႔၌ ရွိပါသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ဓမၼေစတီတုိ႔၏
ပဋိသမၻိဒါနည္း အယူ၀ါဒမ်ား အားလံုးသည္ အသက္မပါေသာ ကိုယ္သာတည္း။
ထု႔ိေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္က က်ားေသကို အသက္သြငး္ မႈ မျပဳဘဲ လက္ခံ
ရံုသာ လက္ခံပါသည္။ ဤ(ဂ)ျဖင့္လည္း မဟာသတိပ႒ာနသုတ္လာ ဒြိတၱႎသ
ကာယႏွင့္ ဣရိယာပထတုိ႔ကို ပယ္သည္။
(ဃ) ၌ ဆရာေတာ္ႀကီး မ်ားကို အလြဲသုံးစားျပဳ၍ လူတုိ႔ကုိ လွည္႔စား
ထားေၾကာင္း ေတြ႔ရပါသည္။
ဘြဲ႕အမည္၊
ေက်ာင္းတုိက္၊
ၿမိဳ႕ရြာ ရပ္ကြက္
အတိအက်ျဖင့္ ေျပာမွသာလွ်င္ ယံုေလာက္ပါသည္။ အဆုိပါ ဘြ႕ဲ ရဆရာေတာ္
ႀကီးမ်ားသည္ (ပညာတတ္ျဖစ္လွ်င္) အဓမၼ၀ါဒတုိ႔ကို မနာကုန္ရာ။
(င) တြင္ `ေက်ာ့ကြင္းတုိ႔မွ မလြတ္ေသးပါ။ ....ေက်ာ့ကြင္းတုိ႔မွ
လြတ္ပါသည္´ ဟူ၍ ေဟာထားရာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေရွ႕ႏွင္ေနာက္ တည္႔ေနပါသနည္း။
ပိဋကတ္သံုးပံု ေဆာင္ႏုိင္လွ်င္ တိပိဋကဘြဲ႕ ရရွိေအာင္ ၀င္ျပန္
လုိက္ပါေတာ့လား။
(စ) ျဖင့္ သည္ သဂၤါယနာ(၆)တန္၀င္
ေထရ၀ါဒ-မဟုတ္-ဟု ျပသည္။
(ဆ) ၌ အထူးရွင္းျပစရာ မရွိပါၿပီ။ အဓမၼ၀ါဒျဖစ္ေသာ ေထရ၀ါဒ
အဖြ႕ဲ အစည္းအေၾကာင္း သတင္းစကားမွ်သာ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုအဖြ႕ဲ အစည္းက
မည္သုိ႔ လုပ္ေဆာင္ေနၾကသနည္း။
ဆရာေတာ္ ဦးနာရဒ ဆုိရင္ `ညစာခုိးစားတယ္ ။
ဒကာမနဲ ႔ တြ ဲသြားတယ္ လုိ႔ ဆရာႀကီ း (ဦးျမင္႔သ ိန္း )ဆီ တရားလိုက္တုန္းက
အေျပာခံရတယ္။ အံမယ္ေလး။ တုိ႔လဲ အေျပာခံ ရတာပဲ။
ၫႊန္ၾကားလႊာအမွတ္ (၅ဝ)
ၫႊန္ၾကားလႊာအမွတ္ (၅ဝ)
ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း၏ ေထရဝါဒအမည္ခံ တရားဓမၼမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍
လုိက္နာေဆာင္ရြက္ရန္ ၫႊန္ၾကားျခင္း
(၂၂၊ ၂၊ ၈၃) (၁ဝ၊ ၁၁၊ ၄၄)
၁။ ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း၏ ေထရဝါဒအမည္ခံ တရားဓမၼမ်ားသည္ ဝိနည္းဓမၼကံ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ား အခန္း(၇) အပိုဒ္(၅၇) အရ ႏုိင္ငံေတာ္ ဗဟုိသံဃာ့ဝန္ေဆာင္ ဆရာေတာ္မ်ားသာ ပါဝင္ေသာ ႏုိင္ငံေတာ္ သီးျခား ဝိနည္းဓုိရ္ အဖြဲ႕ျဖင့္ စိစစ္၍ ဆုံးျဖတ္ေပးသင့္ေသာ တရားဓမၼမ်ား ျဖစ္ပါသည္။
သို႔ရာတြင္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ စုဒိတကမ်ား မရွိေတာ့၍ ႏုိင္ငံေတာ္ သီးျခားဝိနည္းဓုိရ္ အဖြဲ႕ျဖင့္ မစိစစ္ေတာ့ဘဲ သံဃာ့အဖြဲ႔ အစည္းအေျခခံ စည္းမ်ဥ္း အခန္း(၁၃) အပုိဒ္(၈၉)ႏွင့္ သံဃာ့အဖြဲ႕အစည္းလုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ား အခန္း(၁၆) အပုိဒ္(၁၃၁)၊ (ဆ) (စ်) (ည) (ဋ)တုိ႔အရ ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း၏ ေထရဝါဒအမည္ခံ တရားဓမၼမ်ားကုိ ပထမအႀကိမ္ ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕ (၄၅)ပါးစုံညီ ဒသမအစည္းအေဝးက ေဆြးေႏြးစိစစ္၍ အဓမၼဝါဒ၊ အဝိနယဝါဒမ်ားအျဖစ္ ဆုံးျဖတ္သတ္မွတ္ၿပီး ယင္းအဓမၼဝါဒမ်ားကုိ ႏုိင္ငံတစ္ဝန္းလုံး၌ တားျမစ္ပိတ္ပင္ေစေရးအတြက္ ၿမိဳ႕နယ္ သံဃနာယက အဖြဲ႔မ်ားသုိ႔ ၫႊန္ၾကားရန္ႏွင့္ ေထရဝါဒဟူေသာ အမည္ကုိ ျဖဳတ္ပယ္ေစရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ပါသည္။
၂။ သုိ႔ျဖစ္ပါ၍ ၿမိဳ႕နယ္သံဃနာယကအဖြဲ႕မ်ားသည္ မိမိတို႔ၿမိဳ႕နယ္အတြင္း၌ ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း၏ ေထရဝါဒ အမည္ခံတရားဓမၼမ်ားကုိ ေဟာေျပာခြင့္၊ ျဖန္႔ခ်ိခြင့္ မျပဳၾကရန္ႏွင့္ ထုိတရားဓမၼမ်ား၌ သက္ဝင္ယုံၾကည္ၾကေသာ ရဟန္း၊ သာမေဏမ်ားႏွင့္ လူပုဂၢိဳလ္မ်ား ရွိပါက ထုိပုဂၢိဳလ္မ်ားကုိ ၿမိဳ႕နယ္ သံဃနာယက အဖြဲ႕တည္ရာဌာနသုိ႔ ပင့္ေဆာင္ ေခၚယူ၍ ေအာက္ပါအတုိင္း ေဆာင္ရြက္ရန္ ၫႊန္ၾကားလုိက္ပါသည္။
(က) ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း၏ ေထရဝါဒအမည္ခံ တရားဓမၼတုိ႔ကုိ အဓမၼဝါဒ၊ အဝိနယဝါဒအျဖစ္ ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယက အဖြဲ႕ ၄၅-ပါးစုံညီ ဒသမအစည္းအေဝးက ဆုံးျဖတ္ထားသည့္အတုိင္း လုိက္နာ၍ ထုိဝါဒကုိ စြန္႔လႊတ္ပါေၾကာင္း၊
(ခ) ယခုအခ်ိန္မွစ၍ ေနာင္အနာဂတ္ကာလ၌လည္း ထုိအဓမၼဝါဒ၊ အဝိနယဝါဒမ်ားကို ေဟာေျပာျခင္း၊ ေရးသားျခင္း၊ ေဆြးေႏြးျခင္း၊ တိက္ေခြဖြင့္ျခင္း၊ သင္တန္းေပးျခင္း-စသည္တုိ႔ကုိ မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္လည္း ျပဳလုပ္ၾကမည္ မဟုတ္သည့္အျပင္ မိမိတုိ႔ႏွင့္ပတ္သက္သူမ်ားကုိလည္း ျပဳလုပ္ေစၾကမည္ မဟုတ္ပါေၾကာင္း၊
(ဂ) ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း၏ ေထရဝါဒအမည္ခံ တရားဓမၼဆုိင္ရာ စာအုပ္စာတမ္းမ်ား၊ တိတ္ေခြမ်ား၊ အထိမ္းအမွတ္မ်ား- စသည္တုိ႔ကုိ မိမိတုိ႔ဆုိင္ရာ သံဃနာယကအဖြ႕ဲသုိ႔ အပ္ႏွံမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း၊
(ဃ) က်ိဳကၠစံ ေထရဝါဒ သာသနရကၡိတ သံဃာ့အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဆုိင္းဘုတ္ႏွင့္ ဆုိင္ရာအဖြဲ႔ခြဲ ဆုိင္းဘုတ္မ်ားမွ ေထရဝါဒဟူေသာ ေဝါဟာရကုိ ျဖဳတ္ပယ္မည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း၊
(င) ထုိဝါဒႏွင့္ပတ္သက္၍ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသာ အသင္းအဖြဲ႕မ်ား ရွိပါက ထုိအသင္းအဖဲြ႕မ်ားကုိ ဖ်က္သိမ္းၾကမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း၊
မွတ္ခ်က္။ ။(၁) အထက္ပါအတုိင္း လုိက္နာေဆာင္ရြက္မည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း ဆုိင္ရာအဓမၼဝါဒီ၊ အဝိနယဝါဒီ ပုဂၢိဳလ္မ်ားအား ၿမိဳ႕နယ္ သံဃနာယက အဖြဲ႕ေရွ႕ေမွာက္၌ ကုိယ္တုိင္ ပဋိညာဥ္ျပဳ လက္မွတ္ေရးထုိးေစရမည္ ျဖစ္ပါသည္။
အကယ္၍ ထုိဝါဒ၌ သက္ဝင္ယုံၾကည္သူအျဖစ္ စာရြက္စာတမ္း သက္ေသခံ အေထာက္အထားအရ မထင္ရွား၍ ''မိမိတုိ႔သည္ ထုိဝါဒ၌ သက္ဝင္ယုံၾကည္သူမ်ား မဟုတ္ၾကပါ''ဟု ျငင္းဆုိေနပါက ထုိဝါဒ၌ သက္ဝင္ယုံၾကည္သူ မဟုတ္ေၾကာင္း လက္မွတ္ေရးထုိးေစရမည္ ျဖစ္ပါသည္။
သုိ႔ေသာ္ မူလကပင္ ဆူးေလဦးျမင့္သိန္းဝါဒ၌ သက္ဝင္ယုံၾကည္သူအျဖစ္ စာရြက္စာတမ္း သက္ေသခံ အေထာက္အထားအရ ထင္ရွားပါလ်က္ လက္မွတ္ထုိးရမည္ကုိ ေၾကာက္၍ ယခုမွ ျငင္းဆုိသူမ်ားကိုမူ ဤ ၫႊန္ၾကားခ်က္အတုိင္း လက္မွတ္ထုိးေစရမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။
(၂) ထုိသုိ႔ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ အခက္အခဲရွိပါက သက္ဆုိင္ရာ ၿမိဳ႕နယ္ျပည္သူ႕ေကာင္စီႏွင့္ ညိႇႏႈိင္း၍ ေဆာင္ရြက္ရန္ ျဖစ္ပါသည္။
၃။ မိမိတုိ႔ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းတြင္ ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း၏ ေထရဝါဒအမည္ခံ တရားဓမၼမ်ား၌ သက္ဝင္ယုံၾကည္ၾကေသာ ရဟန္းရွင္လူတုိ႔ ရွိၾကသျဖင့္ ဤၫႊန္ၾကားလႊာအတုိင္း ေဆာင္ရြက္ၿပီးပါက ေဆာင္ရြက္ၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕သုိ႔ တင္ျပေလွ်ာက္ထားၿပီး မိမိတို႔ဆုိင္ရာ ျပည္နယ္/တုိင္း သံဃနာယကအဖြဲ႔သုိ႔ မိတၱဴေပးပုိ႔ရန္ ထပ္မံၫႊန္ၾကားလုိက္ပါသည္။
ဘဒၵႏၲဣႏၵာစာရ ဘဒၵႏၲေတေဇာဘာသာဘိဝံသ
(အဘိဓဇမဟာရ႒ဂု႐ု)
ဥကၠ႒ဆရာေတာ္ တြဲဖက္အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ဆရာေတာ္
***************
အထက္ပါၫႊန္ၾကားလႊာတုိ႔တြင္ အခ်ဳပ္ကုိၾကည့္လွ်င္
၁။ ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း၏ ေထရဝါဒအမည္ခံတရားဓမၼမ်ားကုိ အဓမၼဝါဒ၊ အဝိနယဝါဒမ်ားအျဖစ္ ဆုံးျဖတ္- သတ္မွတ္ထားၿပီး ျဖစ္သည္ဟု ေတြ႕ျမင္ၾကရပါသည္။
၂။ ယင္းအဓမၼဝါဒ၊ အဝိနယဝါဒမ်ားကို ႏုိင္ငံတစ္ဝန္းလုံး၌ တားျမစ္ပိတ္ပင္ထားၿပီး ျဖစ္သည္ဟု ေတြ႕ျမင္ၾကရပါသည္။
၃။ ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း၏ ေထရဝါဒအမည္ခံတရားဓမၼမ်ားကို ေဟာေျပာခြင့္၊ ျဖန္႔ခ်ိခြင့္၊ မျပဳၾကရဟု ေတြ႔ျမင္ၾကရပါသည္။
၄။ ယင္းအဓမၼဝါဒ၊ အဝိနယဝါဒမ်ားကုိ ေဟာေျပာျခင္း၊ ေရးသားျခင္း၊ ေဆြးေႏြးျခင္း၊ တိတ္ေခြဖြင့္ျခင္း၊ သင္တန္းေပးျခင္း စသည္တုိ႔ကို ကုိယ္တုိင္လည္း မျပဳၾကရ။ ပတ္သက္သူမ်ားကုိလည္း မျပဳလုပ္ေစရဟု ေတြ႕ျမင္ၾကရပါသည္။
ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ၾကေသာ ဆရာေတာ္ႀကီး (ဦးစႏၵိမာ၊ ဦးပညာသီဟ၊ ဥိးဝိသုဒၶ၊ ဦးပညာသာမိ)တုိ႔ ျမင္ေတြ႕ၾကရလွ်င္ အဘယ္သုိ႔လွ်င္ အက်ိဳးရွိေၾကာင္း ဝန္ခံႏုိင္ ေတာ့အံ့နည္း။
...အဓမၼဝါဒျဖစ္ေၾကာင္း ဝန္ခံၿပီးေသာအခါ ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယက ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ တံဆိပ္ေတာ္ျဖင့္ ခြင့္ျပဳခံရေသာ သတင္းေဆာင္းပါးမ်ားကို စာနယ္ဇင္းတုိ႔မွာ ထည့္သြင္းေဖၚျပႏုိင္သည္အထိ လည္းေကာင္း၊ ေနာင္ကာလမွာ နာမည္ေဟာင္းျဖင့္ျဖစ္ေစ နာမည္သစ္ျဖင့္ျဖစ္ေစ ျပန္ထလာလွ်င္လည္း အမႈေဟာင္း အမႈသစ္တြဲလ်က္ တင္ျပႏုိင္သည္အထိ လည္းေကာင္း ေဆာင္ရြက္ဖြယ္ရာ ရွိပါသည္''ဟူ၍ ေရးသားတင္ျပခဲ့ၾကၿပီး ျဖစ္ပါသည္။
အသိေပးခ်က္အမွတ္စဥ္ (၃)
အထက္ပါတင္ျပခ်က္တုိ႔ကုိ ၁၃၆၉-ခုႏွစ္၊ နယုန္လျပည့္ေက်ာ္(၄)ရက္ (၃.၆.၂ဝဝ၇) တနဂၤေႏြေန႔မွစ၍ စီစဥ္ေရးသားၿပီး မၾကာမီအတြင္းမွာပင္ ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယက ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ သက္ဆုိင္ရာ သာသနာေရး အရာရွိမ်ားထံသို႔ အသိေပးတင္ျပခဲ့ၾကၿပီး ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ မဟာနာယက ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားကလည္း အေရးတယူ ရွိေတာ္မူၾကလ်က္ သက္ဆုိင္ရာ အစုိးရအႀကီးအကဲတုိ႔ကလည္း ဂရုျပဳခဲ့ၾကပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ဥကၠ႒ဆရာေတာ္ႀကီးက (၂)ႀကိမ္တုိင္တုိင္ ၾသဝါဒေပးၿပီး ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ပါသည္။ သာသနာေရးဝန္ႀကီးကလည္း ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ၾသဝါဒေတာ္အား ေလွ်ာ္ေသာ ေလွ်ာက္ထားခ်က္မ်ားျဖင့္ ျဖစ္လာမည့္ကိစၥတုိ႔ကုိ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးလုိေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဒုတိယအႀကိမ္ ေပးအပ္ခ်ီးျမႇင့္ထားသည့္ ၾသဝါဒေတာ္မ်ားကို သတင္းစာမွ ကူးယူ၍ ဆက္လက္ေလွ်ာက္ထားတင္ျပလုိပါေသးသည္။ ဝန္ႀကီး၏ ေလွ်ာက္ထားခ်က္တုိ႔ကုိလည္း အသိအမွတ္ျပဳကာ မွတ္တမ္း တင္ထားလုိပါေသးသည္။
ၫႊန္ၾကားလႊာတုိ႔တြင္ အခ်ဳပ္ကုိၾကည့္လွ်င္
၁။ ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း၏ ေထရဝါဒအမည္ခံ တရားဓမၼမ်ားကုိ အဓမၼဝါဒ၊ အဝိနယဝါဒမ်ားအျဖစ္ ဆုံးျဖတ္ သတ္မွတ္ထားၿပီး ျဖစ္သည္ဟု ေတြ႔ျမင္ၾကရပါသည္။
၂။ ယင္းအဓမၼဝါဒ၊ အဝိနယဝါဒမ်ားကို ႏုိင္ငံတစ္ဝန္းလုံး၌ တားျမစ္ပိတ္ပင္ထားၿပီး ျဖစ္သည္ဟု ေတြ႔ျမင္ၾကရပါသည္။
၃။ ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း၏ ေထရဝါဒအမည္ခံတရားဓမၼမ်ားကို ေဟာေျပာခြင့္၊ ျဖန္႔ခ်ိခြင့္၊ မျပဳၾကရဟု ေတြ႔ျမင္ၾကရပါသည္။
၄။ ယင္းအဓမၼဝါဒ၊ အဝိနယဝါဒမ်ားကုိ ေဟာေျပာျခင္း၊ ေရးသားျခင္း၊ ေဆြးေႏြးျခင္း၊ တိတ္ေခြဖြင့္ျခင္း၊ သင္တန္းေပးျခင္း စသည္တုိ႔ကို ကုိယ္တုိင္လည္း မျပဳၾကရ။ ပတ္သက္သူမ်ားကုိလည္း မျပဳလုပ္ေစရဟု ေတြ႔ျမင္ၾကရပါသည္။
၅။ ထုိဝါဒႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အသင္းအဖြဲ႕မ်ားကုိ ဖ်က္သိမ္းၾကရမည္ဟု ေတြ႔ျမင္ၾကရပါသည္။
၆။ အထက္ပါတုိ႔ကုိ ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ အခက္အခဲရွိေနပါက သက္ဆုိင္ရာ ေကာင္စီႏွင့္ တုိင္ပင္၍ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ၾကရမည္ဟု ေတြ႔ျမင္ၾကရပါသည္။
ထုိစဥ္က ထုိသုိ႔ပင္ ႏုိင္ငံတစ္ဝန္းလုံးမွာ တားျမစ္ပိတ္ပင္ထားျခင္းကို ခံၾကရပါေသာ္လည္း ေဟာေျပာျခင္း ေရးသားျခင္း ေဆြးေႏြးျခင္း တိတ္ေခြဖြင့္ျခင္း သင္တန္းေပးျခင္း စသည္တုိ႔ကုိ မျပဳလုပ္ၾကရပါေသာ္လည္း- ထုိဝါဒႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အသင္းအဖြဲ႕မ်ားကုိ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ၾကသျဖင့္ ပ်က္စီးခဲ့ၾကရပါေသာ္လည္း - ထုိဝါဒႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အသင္းအဖြဲ႕မ်ားသည္ အမွန္အားျဖင့္ မပ်က္ခဲ့ၾကေၾကာင္းကုိလည္း သိျမင္ၾကရၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိသုိ႔ေဟာေျပာျခင္း စသည္မ်ား ဆက္လက္ရွိေနခဲ့ေၾကေၾကာင္းကုိလည္း သိျမင္ၾကရၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ႏုိင္ငံတစ္ဝန္းလုံး၌ ျပန္႕ႏွံ႔ေန႐ုံမွ်မက အျခားႏုိင္ငံမ်ားသုိ႔ပင္ ျပန္႔ႏွံ႔ေနၾကၿပီျဖစ္၍ ကမၻာသုိ႔တုိင္ေအာင္ပင္ ျပန္႔ႏွံ႔ေနၾကၿပီျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္း သိျမင္ၾကရၿပီ ျဖစ္ပါသည္။
သုိ႔ျဖစ္ပါ၍
၁၃၄၄-ခုႏွစ္က အဓမၼဝါဒျဖစ္ေၾကာင္း ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်မွတ္ထားၿပီးေသာ ယခုအခါတြင္ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒ ဗုဒၶဘာသာအမည္ျဖင့္ ျပန္လည္ထြန္းကား ေစာ္ကားလ်က္ရွိေသာ အဓမၼဝါဒီဂုိဏ္းႀကီးကုိ ေစာဒနာမႈျပဳႏုိင္ရန္ ႏႈိးေဆာ္လႊာ ေရးသားစဥ္ကပင္--
''ဤကဲ့သုိ႔ေသာ သာသနာဖ်က္မည့္ အဓမၼဝါဒမ်ားကုိ ေဖၚထုတ္ႏုိင္ဖုိ႔ အလြန္အေရးႀကီးပါသည္။
ႏုိင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယကဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားထံ သိခြင့္ရေအာင္ တင္ျပေပးဖုိ႔ အေရးတႀကီး လုိအပ္ေနပါၿပီ။ သုိ႔မွသာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားက ဓမၼ/အဓမၼ ဆုံးျဖတ္ႏုိင္ၾကမည္ မဟုတ္ပါေလာ။ ထုိ႔ျပင္ ယခုအခါ အႀကီးအက်ယ္ ျဖန္႔ေဝလ်က္ရွိသည့္ ေတာင္တြင္းႀကီးရွင္ဥကၠ႒ဝါဒမ်ားလည္း ရွိပါေသးသည္။ ဆူးေလဓမၼကထိကႀကီးဦးျမင့္သိန္း၏ အဓမၼဝါဒမ်ားလည္း နာမည္အသစ္ျဖင့္ ေခတ္စားလာလ်က္ ရွိေနပါသည္။ အျခားအျခားေသာ အဓမၼဝါဒေဟာင္းမ်ားလည္း ေခါင္းျပဴလာလ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။ တစ္ေခတ္တစ္ခါဆီက အဓမၼဝါဒျဖစ္ေၾကာင္း ႏုိင္ငံေတာ္သံဃမဟာ နာယကဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားက ဆုံးမၿပီး သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္က ဝန္ခံၿပီး ျဖစ္ပါလ်က္ ျပန္ေပၚလာၾကပါေသးသည္။
ထုိစဥ္က တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေတာ္မူခဲ့ၾကသည့္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားအတြက္ ပင္ပန္းရက်ိဳး အထင္ေလစြတကား။ ေစာဒနာလႊာ ျပဳစုတင္ျပေပးခဲ့ၾကသည့္ သာသနာ့သားေကာင္း ေစာဒကမ်ားအတြက္လည္း အက်ိဳးမရွိ ျဖစ္ရေလစြတကား။
ဗုဒၶဘာသာဝင္ ဒကာဒကာမ်ားအတြက္ အႏၲရာယ္က်ေရာက္ၿမဲ က်ေရာက္ေနေလစြ တကား။
''ဤကဲ့သို႔ အဓမၼ ဝါဒေဟာင္းမ်ား ျပန္ထလာလွ်င္ျဖစ္ေစ - အဓမၼဝါဒအသစ္မ်ား ျဖစ္ေပၚလာလွ်င္ျဖစ္ေစ အခ်ိန္မီေဖၚထုတ္ႏုိင္ဖို႔ အဓမၼဝါဒ ေဖၚထုတ္တားဆီး ဖယ္ရွားေရးအဖြဲ႕တစ္ခုခု ရွိသင့္ေနပါၿပီ။ သုိ႔ျဖစ္ပါ၍ သာသနာေတာ္၌ က်ေရာက္လာမည့္ ေဘးတုိ႔ကုိ ကာကြယ္ႏုိင္ရန္ (စာေရးသူတုိ႔ႏွင့္တကြ) သာသနာ့ဝန္ထမ္း ရဟန္းေတာ္တုိ႔မွာ တာဝန္ႀကီးတစ္ရပ္ ျဖစ္ေပၚလာၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သတိျပဳမိဖြယ္ရာ ရွိပါသည္။ ဤတာဝန္ႀကီးကုိ စဥ္ဆက္မျပတ္ ထမ္းေဆာင္သြားႏုိင္ရန္ တစ္ပါးေကာင္း - တစ္ပါးလုပ္-အေနျဖင့္ မည္သူမွ် မျဖစ္ႏုိင္ေကာင္းပါ။
ထုိ႔ေၾကာင့္ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္သူရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ပါဝင္မႈ အဆက္အသြယ္ ျပဳမႈမ်ားကို မျဖစ္မေန လုိအပ္လ်က္ ရွိေနပါသည္။ သာသနာေတာ္၌ ရွင္ဥကၠ႒၏ အဓမၼဝါဒ က်ေရာက္ခဲ့ဖူးၿပီ။ အျမစ္ျပတ္ေအာင္ သုတ္သင္ရန္ ခက္ခဲလွသည္။ သာသနာေတာ္၌ ရွင္ဥပဂုတၱပူေဇာ္ျခင္းဝါဒ ျပန္႔ပြါးခဲ့ဖူးၿပီ။ အမွားကုိအမွန္ျပင္ရန္ ခက္ခဲလွသည္။ သာသနာေတာ္၌ သမၺဳဒၶရာဇာဆုိသည့္ ပုဂိၢဳလ္ေၾကာင့္ သမၺဳဒၶရာဇာအဓမၼဝါဒ ေပၚထြန္းခဲ့ဖူးၿပီ။ အျမစ္ျပတ္သြားခဲ့ၿပီ။ ဤသို႔လွ်င္ သက္တမ္းရွည္အဓမၼဝါဒ၊ သက္တမ္းတုိအဓမၼဝါဒဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးရွိေၾကာင္း သိရပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ ေဖၚထုတ္ႏုိင္မႈသည္ျမန္လွ်င္ ဝါဒီဦးေရ မမ်ားေသးျခင္းေၾကာင့္ အားေသး၍ အျမစ္ျပတ္သြားပါသည္။ အခ်ိန္ၾကာမွသာ ေဖၚထုတ္ႏုိင္ပါက ဝါဒီဦးေရမ်ားၿပီ ျဖစ္၍ အားႀကီးေနျခင္းေၾကာင့္ ေနာင္တစ္ေခတ္မွာ ျပန္ျဖစ္လာတတ္ပါသည္။ အားယူ၍ျပန္ထလာတတ္ပါသည္။
မွန္၏။ ယခုအခါတြင္ ရွင္ဥကၠ႒ဝါဒျဖန္႔ စာအုပ္မ်ားကို ပန္းဆုိးတန္း အေရာင္းဆုိင္မ်ားမွာေရာ မႏၲေလးၿမိဳ႔ ညေစ်းတန္းႏွင့္ နာမည္ႀကီးစာအုပ္ ေဟာင္း-အေရာင္းဆုိင္မ်ားမွာပါ ဝယ္ယူ၍ ရရွိျခင္းသည္ပင္ သက္ေသျဖစ္ပါေတာ့သည္။ ဤျဖန္႔ေဝေနသည့္ ျမင္ကြင္းမ်ားကို ၁၃၄၃(၁၉၈၁)ခုႏွစ္က ရွင္ဥကၠ႒ဝါဒ အဓမၼျဖစ္ေၾကာင္း ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်မွတ္ေတာ္မူခဲ့ၾကသည့္ ဆရာေတာ္ႀကီး (ဘဒၵႏၲေဃာသိတာဘိဝံသ၊ ဘဒၵႏၲဇဝနာဘိဝံသ၊ ဘဒၵႏၲဓမၼာဘိဝရ၊ ဘဒၵႏၲ ကုမာရာဘိဝံသ၊ ဘဒၵႏၲဉာဏိက)တုိ႔ ျမင္ေတြ႕ၾကရလွ်င္ အဘယ္သုိ႔ ရွိေတာ္မူၾကမည္နည္း။
ထုိစဥ္က ေစာဒကအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ၾကေသာ ဆရာေတာ္ႀကီး (ဦးစႏၵိမာ၊ ဦးပညာသီဟ၊ ဥိးဝိသုဒၶ၊ ဦးပညာသာမိ)တုိ႔ ျမင္ေတြ႕ၾကရလွ်င္ အဘယ္သုိ႔လွ်င္ အက်ိဳးရွိေၾကာင္း ဝန္ခံႏုိင္ ေတာ့အံ့နည္း။
အဓမၼဝါဒျဖစ္ေၾကာင္း ဝန္ခံၿပီးေသာအခါ ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယက ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ တံဆိပ္ေတာ္ျဖင့္ ခြင့္ျပဳခံရေသာ သတင္းေဆာင္းပါးမ်ားကို စာနယ္ဇင္းတုိ႔မွာ ထည့္သြင္းေဖၚျပႏုိင္သည္အထိ လည္းေကာင္း၊ ေနာင္ကာလမွာ နာမည္ေဟာင္းျဖင့္ျဖစ္ေစ နာမည္သစ္ျဖင့္ျဖစ္ေစ ျပန္ထလာလွ်င္လည္း အမႈေဟာင္း အမႈသစ္တြဲလ်က္ တင္ျပႏုိင္သည္အထိလည္းေကာင္း ေဆာင္ရြက္ဖြယ္ရာ ရွိပါသည္'' ဟူ၍ ေရးသားတင္ျပခဲ့ၾကၿပီး ျဖစ္ပါသည္။
